ย หากถูกพวกมันโจมตี พวกเราคงตกอยู่ในอันตรายและคงไม่รอดกลับไปสักคน ดังนั้นจึงมาหาสหายร่วมกลุ่มด้วย”
“ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสยินดีจะร่วมมือกับพวกเราหรือไม่”
“ผู้อาวุโส! ข้าดูแก่ขนาดนั้นเลยหรือ?” นิรันดร์กล่าวด้วยท่าทางไม่พอใจเท่าใดนัก
แม้กระทั่งสีหน้ายามเจ้าตัวหายนะโกรธ ก็สามารถทำให้คนหลงใหลจนวิญญาณสั่นสะท้านได้อย่างง่ายดาย
“เปล่า! คุณชายยังหนุ่มมาก ๆ ข้าเห็นว่าคุณชายมีความสามารถและพลังแกร่งกล้าจึง…”
“ไม่ต้องอธิบายแล้ว ข้าเองก็ไม่ใช่คนมีเหตุผลสักเท่าไร”
“เช่นนั้นคุณชายตอบตกลงแล้วใช่หรือไม่?” นางทอดมองไปยังนิรันดร์ด้วยสายตาอันเปี่ยมล้นไปด้วยความหวัง
ทว่าสายตาของนิรันดร์กลับทอดมองไปยังมู่เฉียนซีเพียงผู้เดียว “เรื่องนี้เจ้าไม่ควรถามข้า หากจะถามก็ถามศิษย์ที่รักของข้า ข้าฟังคำนางเพียงผู้เดียว ใช่หรือไม่! ศิษย์ที่รักของข้า”
นิรันดร์เผยรอยยิ้มพราวเสน่ห์ ประดุจดั่งปีศาจที่คอยหลอกให้ผู้คนหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้นก็มิปาน
นอกจากศิษย์พี่หญิงผู้นี้แล้ว ศิษย์น้องหญิงคนอื่น ๆ ของนางต่างก็ปรากฎความลุ่มหลงในตัวนิรันดร์ผ่านทางสีหน้าออกมาอย่างเห็นได้ชัด
ศิษย์ผู้ชายคนอื่น ๆ ต่างก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาต่างพากันก่น
