เหลิ่งหนิงจือกล่าวว่า “มีสิ! แต่ว่าข้าไม่บอกเจ้าหรอก”
โม่ซวนไม่ได้คุ้นเคยกับเหลิ่งหนิงจือเหมือนกับมู่เฉียนซี ดังนั้นจึงต้องคาดเดาไม่ออกอยู่แล้ว
หลังจากที่ได้ข่าวคราวมาว่าสำนักเล่ออันได้หายสาปสูญไปอย่างสมบูรณ์ การเคลื่อนไหวขั้นต่อไปของมู่เฉียนซีก็คือการเข้าไปในแดนซวนเทียน
“ตอนนี้หอหมอปีศาจที่อาณาจักรหนานหลิงน่าจะเปิดแล้ว เราน่าจะต้องไปตะวันออกเฉียงใต้ของราชวงศ์ตงหวงดูเสียหน่อย และถือโอกาสนี้ไปหาประสบการณ์และสร้างชื่อเสียงด้วย”
นิ้วเรียววาดผ่านใบหน้าของตนเอง ใบหน้านี้มีความคล้ายคลึงกับมู่หลินหลางเป็นอย่างมาก ทางที่ดีในอาณาจักรหนานหลิงเล็ก ๆ แห่งนี้ไม่ใช้มันจะดีกว่า
“ที่รัก นี่มันไม่น่าเสียดายมากเกินไปหน่อยหรือ!” มีน้ำเสียงที่ดูงงงวยเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“นิรันดร์!”
“หวานใจของข้า ข้ามีเรื่องที่จะทำให้เจ้าประหลาดใจ เจ้าอย่าได้ตื่นเต้นเกินไปนักล่ะ!”
มู่เฉียนซีตกใจเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “เรื่องประหลาดใจอะไร?”
ลมกระโชกพัดผ่านมาอย่างรุนแรง และมีร่างสีขาวร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมาเบื้องหน้าของมู่เฉียนซี
นั่นก็คือนิรันดร์!
รูปร่างของเขา เปลี่ยนเป็นชัดเจนมากยิ่งขึ้น และมู่เฉียนซีก็สามารถมองเห็นรูปหน้าหน้าตาได้อย่างชัดเจนมากข
