ยังอาถิงและมังกรวารีแล้วกล่าว “อืม! พวกเจ้าคนใดมีวิธีทำให้สำนักเล่ออันพังทลายเหมือนประสบภัยพิบัติได้บ้าง!”
การที่จิ่วเยี่ยทำลายสำนักฉางฮวนจนราบเป็นหน้ากลองก็ทำให้ผู้คนตื่นตระหนกตกใจมาก ๆ อยู่แล้ว มู่เฉียนซีจึงตัดสินใจว่าจะทำลายสำนักเล่ออันอย่างเงียบ ๆ
อาถิงกล่าว “ข้าสามารถย้อนเวลากลับไปในช่วงที่สำนักเล่ออันยังไม่ก่อตั้งขึ้นได้”
“นายท่านอย่าไปฟังที่อาถิงพูดเลย แบบนั้นเป็นการสิ้นเปลืองพลังไปเสียเปล่า ๆ! ข้าสามารถทำให้เกิดน้ำท่วมขึ้นได้ อย่างไรเสียสำนักแห่งนี้ก็อาศัยน้ำในการก่อตัวขึ้นมา เช่นนั้นก็ทำให้พวกเขาสลายไปกับสายน้ำเลยก็แล้วกัน”
เจ้าสำนักสวี่ที่กำลังฟังอยู่ก็อดตัวสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างเสียมิได้ แต่ละคนยิ่งพูดก็ยิ่งน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ
สิ่งที่กล่าวมานั้นมนุษย์ธรรมดาไม่มีทางทำได้อย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนั้นก็ยกให้เป็นหน้าที่ของมังกรวารีก็แล้วกัน!”
มังกรวารีเผยรอยยิ้มอันแสนอบอุ่นออกมา แล้วกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “การแบ่งเบาภาระของนายท่านถือว่าเป็นเกียรติของมังกรวารี!”
เสี่ยวโม่โม่สยายปีกอันสง่างามออกท่ามกลางท้องนภาอันกว้างใหญ่ เพลิงหงส์อมตะร่อนลงมาอย่างช้าๆ แล้วเผาทั้งสำนักจนวอดวาย เป
