ะ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “สุ่ยจิงอิ๋งไม่อยากถูกจับได้ กลับเข้าไปแล้ว เผ่าเทพมีชิ้นส่วนของสุ่ยจิงอิ๋งจริง ๆ ด้วย ตอนนี้พวกนั้นใช้พลังของนางเปิดปราการเผ่ามังกรได้แล้ว”
“พวกสารเลวนั่น มีพลังของท่านพี่ข้าจริง ๆ ด้วย ข้าจะไปมาเอากลับมา!”
อาถิงวู่วามจะพรวดออกไป มู่เฉียนซีรีบขวางเขาเอาไว้ “หากทำเช่นนั้นจริง ๆ สุยจิงอิ๋งไปเอามาเองไม่ดีกว่าเหรอ พลังของเจ้าเพิ่งจะฟื้นฟูกลับมาได้ไม่นาน ขืนพรวดพราดออกไปเช่นนี้ ข้าว่าไม่เพียงแต่จะไม่ได้ชิ้นส่วนของสุ่ยจิงอิ๋งมาเท่านั้น พวกมันคงเอาศาลานิรันดร์ไปอีกด้วยอย่างแน่ ข้าว่าเผ่าเทพคงปรารถนาอยากได้ศาลานิรันดร์มากเหมือนกัน”
“แต่ข้ารู้แล้วว่าท่านพี่ข้าอยู่กับพวกมัน จะให้ข้านั่งอยู่เฉย ข้าทำไม่ได้”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเองก็ทนไม่ได้ แต่…”
สายตาอันเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยจ้องมองไปที่อาถิง “คิดจะแย่งชิงชิ้นส่วนของสุ่ยจิงอิ๋งมาจากพวกเผ่าเทพ เจ้าต้องเอาชนะข้าให้ได้ก่อนแล้วค่อยพูด! แม้แต่ข้าที่ยังไม่ได้ออกแรงหมดตัวเจ้ายังเอาชนะไม่ได้ เช่นนั้นก็อย่าคิดจะก่อเรื่องเพิ่ม!”
“ก็ได้! ข้าเอาชนะเจ้าได้อยู่แล้ว ข้าไม่กลัวหรอก” อาถิงกล่าว
อาถิงต้องการสั่งสอนจิ่วเยี่ย มู่เฉียนซีรีบไปบอกเร
