“ตายซะเถอะ!” ท่านซือหยางลงมืออีกครั้ง
มู่เฉียนซีเคลื่อนไหวภายในชั่วพริบตา หลบหลีกอันตรายที่น่าหวาดเสียวนี้ได้
ทว่า ครั้งหน้าคงไม่ได้ง่ายดายเช่นนี้อีกแล้ว
“ซี!” จิ่วเยี่ยที่โจมตีมังกรปีศาจจนถอยหลังไปในตอนนี้เตรียมที่จะปล่อยพลังของตนเองออกมาเพื่อช่วยมู่เฉียนซี แต่จู่ ๆ ทุกอย่างในบริเวณโดยรอบกลับหยุดชะงักลง
เส้นผมยาวสีเขียวครามพัดสยายไปตามสายลมกลางอากาศ ทันใดนั้นชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดุจดั่งทวยเทพผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้ามู่เฉียนซี
“หญิงอัปลักษณ์ เจ้าเลื่อนขั้นพลังวิญญาณแล้วไม่ใช่เหรอ เหตุใดถึงบาดเจ็บได้อีกเล่า!”
มู่เฉียนซีกล่าวออกมาว่า “อาถิง!”
เขามองไปที่ท่านซือหยาง ก่อนจะเอ่ยปากกล่าวว่า “ที่แท้ก็เศษเดนที่หลงเหลืออยู่ของเผ่าคำสาปนี่เอง! กำจัดเศษเดนนี่ก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
จิ่วเยี่ยได้ปลดผนึกการกักขังมิติออก ก่อนที่ดวงตาคู่งามก็จ้องมองไปที่อาถิงอย่างขุ่นมัว
จากนั้นก็ลงมือ เตรียมจะกำจัดปีศาจมังกรที่ลอยตัวหยุดชะงักอยู่กลางอากาศผู้นั้นให้ตายคามือ
พลังแห่งความมืดปกคลุมคนผู้นี้เอาไว้ ส่วนอาถิงก็ได้ใช้พลังแห่งกาลเวลาควบคุมคนของเผ่าคำสาปเหล่านั้นเอาไว้
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าหมอนี่คือหัวหน้าของพวกมัน เก็บเขา
