ออกมา แต่กลับพบว่าเสียงที่กรีดร้องออกมานั้นเป็นเสียงของเด็กทารก ในใจของเขาหวาดผวาเป็นอย่างยิ่ง
จิ่วเยี่ยที่กำจัดมังกรปีศาจได้แล้วในตอนนี้ก็ได้รีบกลับมาอยู่ข้างกายมู่เฉียนซี เขามองมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “เจ้าบาดเจ็บแล้ว!”
มู่เฉียนซีกล่าว “แผลแค่เล็กน้อยเท่านั้น!”
“จะเล็กน้อยก็แผลเหมือนกัน!”
ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกคู่นั้นกวาดสายตามองไปที่ร่างที่กลายเป็นร่างทารกผู้นั้น ทารกน้อยผู้นี้หวาดกลัวจนตัวสั่นอย่างมิอาจห้ามร่างกายให้หยุดสั่นได้
ท่านซือหยางไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำกับเขาต่อไป หรือแค่ปล่อยให้เขานอนอยู่บนพื้น มองดูลูกน้องของตัวเองคนหนึ่งถูกหมูตัวนั้นแผดเผาอย่างน่าสังเวช
อีกคนหนึ่งกำลังส่งเสียงกรีดร้องอยู่ในเปลวไฟสีดำมืด ส่วนอีกคนถูกตบตีจนร่างกายแทบจะไม่เป็นร่างอยู่แล้ว
“นายท่าน เรียบร้อยแล้วขอรับ!” สัตว์พันธสัญญาเหล่านี้กล่าวพลางกลับมาอยู่ข้างกายมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ลำบากพวกเจ้าแล้ว กลับเข้าไปพักผ่อนเถอะ!”
“ขอรับ!”
อาถิงชี้ไปที่ร่างทารกนั้นพลางกล่าว “แล้วจะทำเช่นไรกับเจ้านี่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ทำให้โตขึ้นกว่านี้หน่อย ข้ามีเรื่องจะถามเขา”
“ก็ได้!”
อาถิงปรับเวลาให้เขาอยู่ในอายุ
