ซีออกเป็นชิ้น ๆ จากกันไม่ไหวแล้ว
เผ่ามังกรอื่นต่างก็หนีไปหมดแล้ว ซ้ำยังจับราชามังกรน้อยไม่ได้อีกด้วย
ใบหน้าของท่านซือหยางผู้นั้นเคร่งขรึมขึ้น “ไร้ประโยชน์จริง ๆ!”
เขากล่าวว่า “อย่าพึ่งไปจัดการกับคนที่ไม่มีความสำคัญเหล่านั้น รีบไปจับมังกรปีศาจทั้งหมดเหล่านั้นมาให้ข้าก่อน”
“ขอรับ!”
คนของเผ่าเทพและเผ่าคำสาปลงมือตามคำสั่ง มังกรปีศาจเหล่านั้นไม่คาดคิดว่าพันธมิตรจะแอบลงมือกับพวกเขาอย่างกะทันหัน จึงได้ไม่มีการป้องกันเอาไว้เลย!
ปัง ปัง ปัง!
แต่ละคนล้วนถูกทุบตีอย่างหนัก
หัวหน้าเผ่ามังกรปีศาจกล่าวว่า “เจ้า…นี่เจ้าทำได้อย่างไร?”
“ยังขาดเลือดอยู่อีกเล็กน้อย ขอเพียงเอาเลือดของพวกเขามาเพิ่มเท่านั้น วางใจเถอะ! รอให้ราชินีของเจ้าคืนชีพ นางจะต้องจดจำเจ้าไว้แน่”
“อ๊ากกก! ข้าไม่อยากตาย! ท่านไม่เคยบอกว่าต้องการชีวิตของข้านี่!” หัวหน้าเผ่ามังกรปีศาจร้องคำราม
“ก่อนหน้านี้ไม่ต้องการ ก็ไม่ได้หมายความว่าตอนนี้จะไม่ต้องการ!”
ในตอนที่พวกเขาจับหัวหน้าเผ่ามังกรปีศาจไป จิ่วเยี่ยก็กลับมาอยู่ข้างกายมู่เฉียนซีอีกครั้ง
มู่เฉียนซีกล่าว่า “คำสาปกำลังจะสำเร็จแล้ว และเกาะมังกรปีศาจก็จะต้องจบสิ้น พวกเรารีบหนีออกไปกันเถอะ”
หากเป็นคำสา