เขาส่งคนไปถึงสองกลุ่ม แต่ก็ไม่อาจที่จะช่วยเหลือลูกชายของตนเองให้ออกมาได้ กลับกันฝ่ายตรงข้ามยังใช้ลูกชายของเขามาบีบบังคับเขาโดยตรงอีกด้วย
“เจ้ากล้าหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าจะลองดูก็ได้ว่าข้าจะกล้าหรือไม่? ขอเพียงแค่หนึ่งในพวกเจ้าเคลื่อนไหว ข้าก็จะใช้มีดแทงไปบนร่างกายของลูกชายเจ้าหนึ่งแผล”
กริซเล่มหนึ่ง เริ่มกรีดลงบนแขนที่เกลี้ยงเกลาของนายน้อยมังกรม่วง จนเห็นได้ชัดว่ามีเลือดไหลซึมออกมา
“ถึงแม้ว่าเจ้าหมอนี่จะมีร่างกายของมังกร แต่หากถูกมีดกรีดมากมายนับพันนับหมื่นครั้ง ข้าก็ไม่เชื่อว่าเขาจะยังมีชีวิตรอดไปได้!”
“อ้อ! ข้าได้ใส่พิษไว้บนใบมีดด้วย!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างใจเย็น แต่ทว่าดวงตาทั้งสองของหัวหน้าเผ่ามังกรม่วงในเวลานี้กำลังจะลุกเป็นไฟแล้ว
สีหน้าของนายน้อยมังกรม่วงซีดเผือดด้วยความตกใจ เขาร้องตะโกนออกมาว่า “ท่านพ่อ ช่วยข้าด้วย! ช่วยด้วย หญิงสาวคนนี้บ้าไปแล้ว ข้ากลัว!”
“หยุดนะ! เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้!” หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงคำราม
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงเจ้าไม่ควรที่จะมาร้องตะโกนให้ข้าหยุด แต่ควรให้คนของเจ้าหยุดมากกว่า!”
ผู้สนับสนุนที่ได้รับการแต่งตั้งใหม่ของเผ่ามังกรปีศาจกล่าวว่า
