นมือ และจุดอ่อนที่สุดของเจ้าก็กำลัองเจ้าดิ้นทุรนทุรายอยู่ในมือของข้า ถึงแม้ว่าข้าทำเกินไป แล้วมันจะทำไมล่ะ?”
หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงสูดหายใจเข้าลึก แล้วกล่าววว่า “หยุดเดี๋ยวนี้!”
หัวหน้าเผ่ามังกรปีศาจกล่าวว่า “ลูกชายของเจ้าไม่ใช่ลูกชายข้าเสียหน่อย ข้าไม่หยุดหรอก ข้าไม่ยอมที่จะพ่ายแพ้เช่นนี้แน่นอน ฆ่ามัน!”
“อ๊ากกก!” มีเสียงกรีดร้องโหยหวนเสียงหนึ่งดังขึ้นมา และแขนทั้งสองข้างของนายน้อยมังกรม่วงก็เต็มไปด้วยเลือด และยังมีที่หน้าอก…
“ข้าบอกให้เจ้าหยุด เจ้าไม่ได้ยินหรือไง!”
หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงเป็นกังวลจนกระวนกระวาย เมื่อเห็นว่าลูกชายของตนเองอยู่ในสภาพที่น่าเวทนาเช่นนี้แล้ว เขาจะสนใจอะไรมากมายได้อย่างไร
เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงพุ่งเข้าไปต่อสู้กับหัวหน้าเผ่ามังกรปีศาจอย่างสุดชีวิต
และนี่ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องให้คนของเกาะราชามังกรต้องออกโรงเลย เนื่องจากเผ่ามังกรม่วงและเผ่ามังกรปีศาจต่อสู้กันเองอย่างไม่คาดคิด
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จัดการพวกเขาให้หมด อย่าให้พวกเขาต้องเสียเวลา”
“ขอรับ ท่านมู่!”
การต่อสู้ใหญ่ครั้งนี้ หรือว่ามันจะสิ้นสุดลงอย่างง่ายดายเช่นนี้หรือ?
ไม่ใช่อย่างนั้นเลย!
ยังมีอีกกลุ่มที่กำลังแอบรอโอกาศที่จะเคล
