ง ปัง!
พวกของอู๋ตี้ก็ได้จัดการคนเหล่านั้นไปจนหมดสิ้นแล้วเช่นเดียวกัน
มู่เฉียนซียิ้มเยาะ “พวกเจ้ายอมจำนนต่อเผ่าเทพ แต่ดูเหมือนว่าทางเผ่าเทพจะส่งยอดฝีมือมาช่วยเหลือพวกเจ้าน้อยมากเกินไปหน่อยนะ!”
“จัดการพวกเขาทั้งหมดนี้ซะ!”
เผ่ามังกรม่วงและเผ่าปีศาจไม่มีแรงในการต่อสู้มาเท่าไรแล้ว จึงทำให้ถูกจัดการได้ในเวลาอันสั้น
“ลูกชายข้า ลูกข้า…”
หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงเป็นห่วงลูกชายที่โดนคำสาปนั้นเข้าไป
มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “คนที่พวกเจ้าติดตามและทำให้ทรยศเผ่ามังกรได้อย่างไม่ลังเล กลับใช้คำสาปมาสาปแช่งลูกชายของเจ้า!”
“เป้าหมายของนายท่านก็คือเจ้า หากเจ้าไม่หลบแล้วละก็ ลูกของข้าก็คงจะไม่ต้องเป็นเช่นนี้” หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงกล่าวด้วยความโกรธเคือง
“เจ้าคิดว่า เป็นเช่นนั้นจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีจ้องมองไปที่เขาอย่างหยอกล้อ
เขาในตอนนี้กำลังหลอกตนเองอยู่เท่านั้น แต่ก็ยังคงฝืนตอบกลับไปอย่างดื้อดึงว่า “จะต้องเป็นเช่นนั้นแน่นอน”
“จะเป็นเช่นนั้นจริงหรือไม่ ให้ลูกชายเจ้ามาบอกเจ้าเองก็แล้วกัน!” มู่เฉียนซีกล่าวพร้อมโบกมือ
“เอาหัวหน้าเผ่ามังกรม่วงกับนายน้อยมังกรม่วงขังเอาไว้ด้วยกัน”
“ขอรับ!”
ก่อนที่พวกเขาจะถูกนำตัวไป มู่เฉียน
