ออกมา ผู้อาวุโสเผ่าเต่ามังกรรู้สึกราวกับว่าหลังของเขากำลังถูกสัตว์ร้ายกัดแทะอย่างไรอย่างนั้น
“อ๊ากกกก! เจ็บเหลือเกิน ข้าเจ็บจะตายอยู่แล้ว!”
เขากลิ้งตัวอยู่บนพื้นไปมา และด้วยความเจ็บปวดที่ได้รับนั้นก็ทำให้เหงื่อเย็นไหลซึมออกมาทั่วร่างกาย ราวกับว่าเขากำลังเดินอยู่ในนรกอย่างไรอย่างนั้น
น้ำเสียงที่เย็นยะเยือกเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “เจ้าจะพูดหรือว่าไม่พูด?”
ผู้อาวุโสกุยเห็นดวงตาสีฟ้าที่เย็นยะเยือกและไร้อารมณ์คู่หนึ่งจ้องมองมา เพียงแค่สบตา เขาก็รู้สึกได้ว่าจิตวิญญาณทั้งหมดของตนเองกำลังจะสูญสลายไป
นี่เป็นหนึ่งในตัวตนที่โหดเหี้ยมมากจริง ๆ
ผู้อาวุโสกุยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง “หยุด! หยุดทีเถอะ! หากข้ารู้ข้าจะบอกอย่างแน่นอน อย่าทรมานข้าอีกเลย! ชีวิตนี้ของข้าใกล้จะจบสิ้นอยู่แล้ว”
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้แล้วนั่งลง เขากล่าวอย่างเย็นชาว่า “หากเจ้ามองอีกแม้เพียงพริบตาเดียว ดวงตาของเจ้าก็ไม่จำเป็นต้องมีอีกต่อไป”
ผู้อาวุโสกุยก้มศีรษะลงต่ำ ไม่กล้าที่จะมองมู่เฉียนซีอีกต่อไปแล้ว
“มีคำถามอะไร พวกท่านถามมาได้เลย! หากข้ารู้ข้าจะตอบอย่างแน่นอน!”
มู่เฉียนซีเอ่ยปากถามขึ้นมาว่า “เจ้ารู้จักมังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงสว่างหรือไม
