ายไปในความว่างเปล่า มู่เฉียนซีหายไปในชั่วพริบตา และจากนั้นก็ใช้พลังธาตุวารีเพื่อกลบกลิ่นอายของตนเอง ทำให้ไม่มีผู้ใดสามารถที่จะหาตำแหน่งของนางได้เจอ
พรวด พรวด พรวด!
กุยฮุยน่าเวทนาเป็นอย่างมาก เขาได้กระอักเลือดออกมาอย่างต่อเนื่องหลายครั้ง
“พี่ใหญ่ ข้าแนะนำให้ท่านเลิกพยายามที่จะดิ้นรน และไปรอรับความตายแต่โดยดีเสียเถอะ!” ใบหน้าของกุยชิวเต็มไปด้วยความดุร้าย
สีหน้าของกุยฮุยซีดเผือด และต่อมาเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างต่อเนี่อง
พรึ่บ!
ในตอนที่กุยชิวกำลังจะตัดศีรษะของกุยฮุย ทันใดนั้นก็ได้มีเข็มยาเล็กและบางอันหนึ่งปักลงมาที่หลังใบหูของเขา
กุยชิวไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย แต่ทว่ามือของเขากลับเริ่มสั่นเทาขึ้นมาแล้ว
ปัง!
เดิมทีเป็นการโจมตีที่ทำให้ถึงแก่ชีวิต แต่มันกลับพลาดไป
ต่อมากุยชิวก็เริ่มที่จะสั่นสะท้านไปทั้งตัว และไม่รู้เลยว่าที่จริงแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
ในเวลานี้กุยฮุยก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเช่นกัน และหลังจากนั้นก็มองสถานการณ์ของน้องชายตนเองด้วยความตกตะลึง มู่เฉียนซีจึงกล่าวขึ้นมาว่า “เจ้ายังรออะไรอยู่อีก? ทำไมยังไม่รีบลงมือเล่า”
กุยฮุยผงะไปครู่หนึ่ง ใช่แล้ว! หากไม่ลงม
