“แน่นอนว่าไม่อยู่แล้ว หัวหน้าเผ่ามังกรวารีสูงศักดิ์ถึงเพียงนี้ เชิญเข้ามาด้านในเถิด แล้วพวกเราค่อย ๆ มาคุยกัน” กุยชิวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“อื้ม!”
กุยชิวมองไปยังคนของเผ่ามังกรปีศาจแล้วกล่าวว่า “ถึงแม้ว่าท่านมังกรวารีจะมีสถานะที่สูงส่ง และมีความสามารถที่แข็งแกร่ง แต่การที่จะมาจับกุมคนในเผ่าเต่ามังกรเช่นนี้ มันดูจะไม่เหมาะสมเกินไปหน่อยหรือไม่!”
“ทุกคนต่างก็เป็นเผ่ามังกรเหมือนกัน ล้วนแต่เป็นครอบครัวเดียวกัน! ความขัดแย้งเพียงเล็กน้อยนี้ ให้อภัยกันและกัน แล้วปล่อยคนไปเสียเถอะ!”
ไม่คาดคิดเลยว่าเผ่าเต่ามังกรจะช่วยเหลือเผ่ามังกรปีศาจ สีหน้าของมู่เฉียนซีและสุ่ยอู๋ซินเย็นชาขึ้นมาทันที
สุ่ยอู๋ซินคิดอยากที่จะปฏิเสธ แต่มู่เฉียนซีกลับกล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า “ได้สิ! ปล่อยไปเถอะ!”
สุ่ยอู๋ซินกล่าวว่า “ปล่อยคนไปซะ!”
หลังจากที่มังกรปีศาจเหล่านั้นได้รับอิสระ ทันใดนั้นเข็มยาหลายเล่มได้พุ่งไปทางพวกเขาอย่างกะทันหัน
คนจากเผ่ามังกรปีศาจไม่ทันได้เตรียมการป้องกัน ต่างก็โดนโจมตีเข้าทีละคน
และต่อมาทั่วทั้งร่างกายของพวกเขาก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง ไม่สามารถที่จะเคลื่อนไหวได้ ไม่สามารถที่จะพูดได้ และกลายเป็นอัมพาตล้มลงไปบนพื้นทั้งหมดทัน
