ญเสียพลังในการต่อสู้ไปจนหมดสิ้นแล้ว
พวกเขามองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความตื่นตกใจ “พวกเจ้า…ที่จริงแล้วพวกเจ้าเป็นผู้ใดกันแน่?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เผ่ามังกรปีศาจของพวกเจ้ามายังเกาะเต่ามังกร อันที่จริงแล้วกำลังวางแผนร้ายอะไรกันแน่? ลองพูดออกมาสิ?”
“แผนการร้าย พวกเราจะไปมีแผนการร้ายได้อย่างไร ข้ามาเพื่อเยี่ยมเยียนเผ่าเต่ามังกรก็เท่านั้น เจ้าคิดมากเกินไปแล้ว”
“อู๋ตี้!”
ร่างสีขาวสว่างวาบขึ้น กรงเล็บเล็ก ๆ นั้นได้สร้างรอยขีดข่วนบนผิวหนังที่แข็งแกร่งของมังกรปีศาจ
ต่อมากรงเล็บนั้นฝังลึกลงไป และในตอนที่กำลังจะขุดแกนวิญญาณของเขาออกมา มันก็ทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก
“หยุดนะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉย “อยากจะให้พวกเขาหยุด เช่นนั้นทางที่ดีที่สุดคือพวกเจ้าต้องตอบคำถามมาอย่างซื่อตรง มิฉะนั้นแล้วละก็…!”
ที่ด้านหลังเริ่มมีเลือดไหลอาบนองลงมา ภายในใจของพวกเขามีความหวาดกลัวถึงขีดสุด และคงทำได้เพียงกัดฟันตอบกลับไปอย่างตรงไปตรงมา
“ข้าพูด ข้าจะพูด…”
“พวกเราเพียงแค่จะมาถามเรื่องบางอย่างกับท่านผู้เฒ่าเท่านั้นเอง และมันก็ไม่มีเรื่องที่ไม่ดีอย่างแน่นอน!”
“จริงหรือ!”
สุ่ยอู๋ซินถามกลับไปว่า “มาถามเรื่องอะไรกัน?”
“จะมาถามว่าจะเปิด
