สีดำนั้นอย่างยากที่จะเชื่อสายตา
และเฮยเย้าที่ขี้เกียจแม้แต่จะใช้สายตาเหลือบมองไปที่เขา แต่กลับวิ่งไปอยู่เบื้องหน้าของมู่เฉียนซีอย่างตื่นเต้น
“ท่านมู่ ท่านไม่ได้รับบาดเจ็บใช่หรือไม่?”
“ท่านมู่ ข้ามาช้าเกินไป ไม่คิดเลยว่าจะปล่อยให้มีคนมาโจมตีท่านที่เกาะราชามังกรแห่งนี้ได้”
“……”
นายน้อยเผ่ามังกรม่วงโกรธจนแทบที่จะกระอักเลือดออกมาแล้ว เขาต่างหากที่เป็นคนที่น่าเวทนามากที่สุด
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่เป็นไร! เจ้าหมอนี่ทำร้ายข้าไม่ได้หรอก”
ถึงแม้ว่ามู่เฉียนซีจะปลอดภัยดี แต่เฮยเย้าก็โกรธมากอยู่ดี
“ข้าจะแก้แค้นให้ท่านมู่เอง!”
แรงกดดันของสายเลือดแห่งราชามังกรของเฮยเย้าได้ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างอลังการ นั่นก็เพื่อที่จะกลั่นแกล้งนายน้อยเผ่ามังกรม่วงเท่านั้น
นายน้อยเผ่ามังกรม่วงรู้สึกอึดอัดไปทั่วทั้งตัว ทั้งยังรู้สึกว่ามีแรงกระตุ้นให้ต้องการที่จะยอมแพ้แก่ชายผู้นี้ และนี่ก็คือสัญชาตญาณที่เกิดขึ้นมาจากสายเลือด
นายน้อยเผ่ามังกรม่วงกัดฟันเอาไว้แน่น และเขาจะไม่ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!
แต่ทว่าแรงกดดันเช่นนี้ มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก และแม้แต่ตอนที่เฮยเย้าโจมตีเข้ามา เขาก็ทำได้เพียงแค่ป้องกัน
