ามองอยู่เช่นกัน มุมปากของจิ่วเยี่ยยกขึ้นเล็กน้อย จากนั้นจึงได้ก้มศีรษะลงไปจุมพิตนาง
“อุ้บ…”
หลังจากที่จุมพิตอย่างแผ่วเบา จิ่วเยี่ยก็ถามขึ้นมาว่า “ซีกำลังคิดอะไรอยู่เช่นนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าวพร้อมกับกะพริบตาว่า “ไม่ได้คิดอะไรเสียหน่อย”
“ถึงซีจะไม่พูด แต่ข้าก็รู้อยู่ดี” จิ่วเยี่ยกระซิบตอบกลับไป
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในตอนนี้ได้รวบรวมคัมภีร์หมื่นคำสาปทั้งสามเล่มไว้เรียบร้อยแล้ว เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรที่จะต้องกลัวอีกต่อไ และท่านเองก็คงจะไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นแล้วเช่นกัน ในคราวนี้ท่านไม่ได้รับอนุญาตให้ผลักไสข้าออกไปอีก เช่นนั้นพวกเราก็ไปหามังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงสว่างด้วยกันเถอะ”
จิ่วเยี่ยพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ตกลง และซีเองก็ไม่สามารถที่จะผลักไสข้าออกไปได้เช่นกัน”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าวว่า “แน่นอน”
มู่เฉียนซีเห็นด้วยและตอบกลับไปด้วยความน่าเชื่อถือ แต่นางกลับคิดไม่ถึงเลยว่าจะต้องมาเสียใจกับเรื่องนี้ในภายหลัง
โฮกกกก!
ในตอนที่พวกเขาอยู่บนท้องฟ้าของเกาะราชามังกร ก็ได้มีเสียงร้องคำรามดังออกมาจากภายในเกาะราชามังกรแห่งนั้น พวกเขาทั้งสองจึงได้พุ่งทะยานผ่านก้อนเมฆเข้าไป
น้ำเสียงของความเจ็บปวดที่ยากจะทนไหวนี้ดังข