ทั้งบ่อหงส์โลหิตแห่งนี้ก็เปลี่ยนเป็นใสสะอาด เพราะพลังเหล่านั้นได้ถูกมู่เฉียนซีดูดซับไปจนหมดสิ้นแล้ว
ซู่!
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้ขณะที่อยู่ในน้ำ และเขาก็กล่าวขึ้นว่า “ซี ตอนนี้น่าจะพอได้แล้ว พวกเราไปกันเถอะ!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีเลื่อนขั้นแล้ว เสี่ยวโม่โม่ที่อยู่กลางอากาศก็พับปีกทั้งสองข้างลง เนื่องจากมันก็เลื่อนขั้นได้สำเร็จแล้วเช่นกัน
อู๋ตี้ปีนป่ายออกมาจากรังไหมแสงนั้น และหลังจากนั้นก็หัวเราะออกมาด้วยความภาคภูมิใจพลางกล่าวว่า “ฮ่า ฮ่า ฮ่า!เจ้าหมอนั่นยังหลับใหลไปเพราะการเลื่อนขั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ตื่นขึ้นมาเลย ส่วนข้าสามารถเลื่อนขั้นได้แล้ว จากนี้ก็ปล่อยให้เจ้าหมอนั่นกระอักเลือดไปเสียเถอะ!”
ทั้งหมดต่างก็พากันเลื่อนขั้นได้อย่างราบรื่น เทพหงส์จักรพรรดิก็มีความสุขเป็นอย่างมากเช่นกัน
เขารู้สึกว่าพลังที่อยู่ในร่างกายเหลือไม่มากเท่าไรนัก แต่ทว่าตอนนี้เจ้าคนหนุ่มสาวนั่นยังคงพลอดรักกันอยู่อย่างหวานชื่นอยู่เลย การไม่ไปรบกวนพวกเขานั้น ก็ถือว่าเขามีเมตตามาก ๆ แล้ว
เทพหงส์จักรพรรดิทำได้เพียงแค่ฝืนยิ้มอย่างหมดหนทาง และเล่าเรื่องราวให้เสี่ยวโม่โม่ฟังต่อไป
อู๋ตี้กล่าวว่า “เทพหงส์จักรพรรดิ เรื่องราวของท่านนี้ล
