ย่างบ้าคลั่งอยู่กลางอากาศ เมื่อจื่อโยวต้องมาเผชิญหน้ากับเรื่องราววุ่นวายของพวกที่ขวางหูขวางตาเหล่านี้ก็ได้กล่าวขึ้นมาว่า “เยี่ย เจ้ารีบกลับมาเสียที มิเช่นนั้นข้าจะหนีไปให้รู้แล้วรู้รอดเลย”
การเผชิญหน้ากับเผ่าเทพในดินแดนหงส์ สำหรับพวกเขาแล้วเป็นเรื่องที่เสียเปรียบมากเกินไป
แต่ทว่าหากต้องจากไปจริง ๆ เผ่าหงส์ก็จะต้องตกเป็นทาสของเผ่าเทพอย่างแน่นอน
เมื่อหวงจิ่วเยี่ยสมความปรารถนาแล้ว เทพหงส์จักรพรรดิก็ได้บุกเข้ามาอย่างกะทันหัน
“แม่สาวน้อย ตอนนี้เจ้าก็ได้รับของที่มีประโยชน์ไปเกือบทั้งหมดแล้ว เช่นนั้นเจ้าก็ต้องทำงานเพื่อข้าได้แล้วใช่หรือไม่?” เทพหงส์จักรพรรดิกล่าวอย่างตรงไปตรงมา
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ท่านเทพหงส์จักรพรรดิ โปรดพูดมาเถิด”
เทพหงส์จักรพรรดิกล่าวว่า “แม้ว่าข้าจะดับสิ้นไปนานแล้ว แต่ก็เข้าใจถึงสถานการณ์ของดินแดนหงส์ในเวลานี้เป็นอย่างดี เผ่าเทพนี่ช่างไร้ยางอายเสียจริง คิดว่าเผ่าหงส์ของพวกข้าน่ารังแกมากเลยเช่นนั้นหรือ?”
“ข้าต้องการให้เจ้า ขับไล่เผ่าเทพออกไป”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหมดหนทางว่า “ท่านเทพหงส์จักรพรรดิ เรื่องนี้ ข้าไม่อาจที่จะทำมันได้ในเวลานี้ และเนื่องจากคำสาปของจิ่วเยี่ยยังไม่ได้ถูกถอนออก
