ีตอบกลับ
“เช่นนั้นพวกเจ้าก็ควรที่จะไปได้แล้ว ข้าไม่อยากให้มีผู้ใดมาเห็นตอนที่ข้ากำลังจะหายไป เช่นนั้นพวกเจ้าก็รีบออกไปเสียเถอะ!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีรับปากตามคำขอร้องของเขาแล้ว เทพหงส์จักรพรรดิก็ไล่คนออกไปอย่างไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ตกลง!”
จิ่วเยี่ยอุ้มมู่เฉียนซีเอาไว้พลางกล่าวว่า “ซี พวกเราไปกันเถอะ!”
รอให้พวกเขาทั้งสองคนหายไปจากสุสานจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อย่างสมบูรณ์แล้ว ทั่วทั้งสุสานจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ก็ได้ตกอยู่ในความเงียบสงบ
รอยยิ้มอันงดงามปรากฏอยู่ใบหน้าอันหล่อเหลาของเทพหงส์จักรพรรดิ และสุดท้ายแล้วเขาก็ได้หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย
“ท่านจื่อโยว!” บนร่างกายของท่านเหมยปรากฏรอยแผลที่ลึกจนเห็นกระดูกเพิ่มมาอยู่เล็กน้อย แต่ทว่าเขาเป็นห่วงจื่อโยวที่ถูกล้อมโจมตีจากยอดฝีมือหลายคนอยู่กลางอากาศมากกว่า
ครืนนน!
กองทัพใหญ่ของเผ่าเทพกำลังเข้ามาอย่างน่าสะพรึงกลัว และเกาะป้องกันของดินแดนหงส์ก็กำลังจะถูกทำให้พังทลายลง
เทพราชาหลานอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “พวกเจ้าจะกังวลไปทำไมล่ะ? การต่อสู้ที่ไร้ประโยชน์เหล่านี้ จะไม่มีการคัดค้านอีกต่อไปแล้ว!”
“ยอมแพ้เสียเถอะ!”
สีหน้าของพว
