เทียมทาน ทั้งยังงดงามอย่างไร้ที่ติปรากฏแก่สายตาของทุกคนที่อยู่เบื้องหน้านั้น ก็ได้ทำให้สีหน้าของเทพราชาเผยอาการงุนงงออกมา
“ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย!”
“เหตุใดข้าถึงคาดคิดไม่ถึงเลย ว่าจะเป็นฝ่าบาทจิ่วเยี่ย พลังของคำสาปที่แข็งแกร่งมากถึงเพียงนี้…” ท่านหยาได้แต่บ่นพึมพำกับตนเอง
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกคู่นั้น กลายเป็นน่าหวาดกลัวมากยิ่งขึ้นไปอีก
พลังของคำสาปท่วมท้นออกมา ในชั่วพริบตาที่จิ่วเยี่ยพุ่งตัวออกไป เขาได้โยนคัมภีร์หมื่นคำสาปเล่มนั้นลอยลอยละลิ่วออกไปราวกับพลังที่ใช้ควบคุมทั้งหมดนั้นได้หายไปจนหมดสิ้นแล้ว
“ถึงแม้ว่าเจ้าจะทิ้งข้าไป แต่ก็ไม่อาจที่จะหลุดพ้นไปได้! คำสาปในร่างกายของเจ้า ไม่มีผู้ใดสามารถรักษาสติให้คงอยู่เอาไว้ได้!”
ตูม!
“ฆ่าไปเถอะ! ฆ่าเสียให้เต็มที่เถอะ! การฆ่าเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่นี่ มันเป็นเพียงแค่การเรียกน้ำย่อยของพวกเราเท่านั้น”
อ๊ากกก!
ในตอนที่มันกำลังกล่าวอย่างมีความสุข จู่ ๆ กลับถูกคนบีบเอาไว้แน่นอยู่ในมือ
มู่เฉียนซีก้มมองไปที่มันแล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “คัมภีร์หมื่นคำสาป เจ้าดูมีความสุขเหลือเกินนะ!”
“ถึงแม้ว่าเจ้าจะอ่อนแอไปหน่อย แต่ข้าก็สามารถรู้สึกได้ว่าหุ่นเชิดของข้าเอาใจใส่เจ้ามากเพียง
