เทพราชาก็เข้าร่วมด้วยเช่นกัน และทันใดนั้นดอกท้อที่แดงราวกับเลือดก็ได้โปรยปรายลงมา
ท่านเหมยที่เป็นลูกน้องลำดับแรกของเทพราชา ไม่คิดเลยว่าจะลงมือกับพรรคพวกที่อยู่ในอำนาจของเขาเช่นนี้
ปัง ปัง ปัง!
นี่เป็นเรื่องที่ทำให้คนไม่ได้ตั้งตัวเลยจริง ๆ และแต่ละคนก็ถูกท่านเหมยวางแผนทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บ
“เหมย! ไม่คาดคิดว่าเจ้าจะทรยศท่านเทพราชา”
“ตายซะเถอะ!”
“……”
เหมยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ลงมือได้!”
และลูกน้องของเขา ก็เปลี่ยนฝ่ายกันไปอย่างกะทันหัน
“เหมย เจ้ากล้าได้อย่างไร? เหตุใดถึงกล้าทรยศข้า”
ท่านเหมยกล่าวอย่างเฉยชาว่า “ทรยศที่ไหนกัน ข้าไม่เคยที่จะยอมจำนนต่อเจ้ามาก่อนเลย เทพราชา เจ้าคิดว่าเจ้ามีสิทธิ์อะไรที่ทำให้ข้าผู้นี้ต้องเคารพเจ้าเป็นเจ้านายกัน”
น้ำเสียงที่ดูถูกและเฉยชาของท่านเหมยนี้ ยิ่งทำให้เทพราชาโกรธเคืองมากขึ้นไปอีก
“ดี! เจ้านี่ดีเสียจริง จัดการฆ่าเจ้าคนทรยศผู้นี้ซะ! ฆ่ามัน!”
การทรยศอย่างกะทันหันของท่านเหมย แน่นอนว่าจะต้องเป็นเรื่องที่ทำให้คนคิดไม่ถึงกันอยู่แล้ว
ทางด้านของเผ่าหงส์ก็มีความสับสนอยู่เล็กน้อยเช่นกัน กล่าวได้ว่าเรื่องที่เผ่าหงส์น้ำแข็งทรยศนั้นทำให้พวกเขารู้สึกโกรธมาก แต่ในตอนนี้
