เรื่องนี้ก็ทำให้เผ่าคำสาปกลัดกลุ้มเช่นกัน รู้อย่างนี้เอากิเลนสักสองสามตัวมาคุมขังไว้ตั้งแต่แรกก็คงจะดี!
เผ่ากิเลนเป็นเผ่าที่มีจำนวนน้อยเป็นอย่างมาก บวกกับที่พวกเขาแต่ละคนหัวแข็งราวกับหินผาอย่างไรอย่างนั้น พวกเขาไม่เคยฟังคำสั่งหรือการเตรียมการใด ๆ เลย ทั้งยังแว้งกัดบ้างเป็นครั้งคราวอีกด้วย
ไม่ว่าจะถามอย่างไรก็ไม่รู้ที่อยู่ของคัมภีร์หมื่นคำสาปเล่มนั้น ด้วยความโกรธหัวหน้าเผ่าจึงกำจัดพวกเขาไปไม่น้อยเลย และมีเพียงกิเลนตัวเดียวที่หนีไปได้ และตอนนี้ก็คาดว่าคงจะตายอย่างไม่สามารถตายได้อีกแล้ว
พวกเขาจะไปหาเลือดของเผ่ากิเลนมาได้จากที่ใดกันล่ะ?
ตูมม!
เทพราชาโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก ต้องยอมแพ้เช่นนี้จริง ๆ หรือ?
“ยังมีหนทางอื่นอีกหรือไม่?” เทพราชามองไปยังท่านหยา
ท่านหยากล่าวว่า “หนทางนั้นมีอย่างแน่นอน เพียงแต่ว่ามันจะยุ่งยากไปเสียหน่อย แต่ทว่าตอนนี้ก็ทำได้เพียงเท่านี้แล้ว”
เทพราชากล่าวอย่างประหลาดใจว่า “หนทางอะไรหรือ?”
สายตาที่ชั่วร้ายของท่านหยาจ้องมองไปที่คนของเผ่าหงส์อัสนีและเผ่าหงส์ครามเหล่านั้น “ไม่ว่าจะเป็นหงส์หรือกิเลน ต่างก็เป็นเผ่าของสัตว์เทพโบราณด้วยกันทั้งนั้น พวกเราจะสังเวยด้วยเลือดสด ๆ จากน
