ัดกันพลังธาตุของเหล่ายอดฝีมือของราชวงศ์เหล่านั้น
“ท่านหยา ลงมือซะ!”
เลือดของเผ่ามังกรที่ท่านหยาถืออยู่ ในที่สุดมันก็สามารถนำมันมาใช้ประโยชน์ได้เสียที
ครืนนน!
เสาหินเริ่มขยับ มังกรสีทองเหลืองอร่ามตัวหนึ่งพุ่งออกมา แล้วเข้าไปพันกับนักเล่นคาถาอาคมสีดำทะมึนเหล่านั้น
ท่านหยากล่าวว่า “ผูกคำสาป! เป็นเพียงพลังเล็กน้อยที่เหลืออยู่ของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์โบราณเท่านั้น คิดว่าจะขวางพวกข้าในการทำลายผนึกได้จริง ๆ อย่างนั้นหรือ? ช่างไร้เดียงสาเสียจริง”
เสาหินของเทพหงส์และเทพมังกรได้ถูกเปิดออกมาแล้ว แต่ทว่าจิ่วเยี่ยกลับไม่ได้มีปฎิกิริยาตอบสนองอย่างรุนแรงมากเท่าไรนัก
สายตาของเขาจ้องมองไปบนเสาหินของเผ่ากิเลนต้นนั้น พลางกระซิบกล่าวว่า “อยู่ที่นั่น!”
นอกจากสองต้นนั้น ก็เหลือเพียงแค่ที่นั่นแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าเทพราชาและเผ่าคำสาปจะไม่มีเลือดของเผ่ากิเลน หากรู้แต่แรกว่าจะมาจนถึงจุดนี้ ข้าน่าจะขอเลือดของท่านย่ามาเสียหน่อยก็ดี”
“หากข้าไปลองดู จะสำเร็จหรือไม่?”
ท่านย่าของนางเป็นคนของเผ่ากิเลน ในร่างกายของนางมีสายเลือดของเผ่ากิเลนอยู่ เพียงแต่มันน้อยมากเหลือเกิน หากเทียบก็คงเท่ากับหนึ่งในสี่ส่วนเท่
