่านหยามองไปที่เหลยป้าด้วยสีหน้าที่ไร้ซึ่งอารมณ์ “ทรงพลังเสียจริง! ได้ยินมาว่ามีคนที่ช่วยเจ้าถอนคำสาปที่ข้าได้สาปเจ้าไว้เมื่อปีนั้นได้แล้ว ดูท่าแล้วจะเป็นเรื่องจริงสินะ! ช่างคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ! ไม่คิดเลยว่าจะมีใครบางคนที่หักหลังพวกข้าเผ่าคำสาปได้ ที่จริงแล้วมันผู้นั้นเป็นใครกันแน่?”
เหลยป้ากล่าวว่า “คำถามของเจ้าดูจะพร่ำบ่นเกินไปแล้ว ที่จริงแล้วเป็นผู้ใดอย่างนั้นหรือ? เหตุใดข้าต้องบอกเจ้าด้วย?”
เหลยป้าพุ่งตรงเข้าไปอย่างรุนแรง การต่อสู้ของเผ่าหงส์อัสนี มักจะตรงไปตรงมาเช่นนี้
ท่านหยากล่าวว่า “กางค่ายกล พวกเจ้าประเมินเผ่าคำสาปของข้าต่ำเกินไปแล้วจริง ๆ”
ราชินีหลานพุ่งออกมา และเข้าปะทะฝีมือกับหัวหน้าเผ่าหงส์ม่วง
“เสาหินทั้งสามนี้เห็นได้ชัดว่ามันคือผนึกขนาดใหญ่ พวกเจ้าเผ่าหงส์ม่วง ในฐานะที่เป็นถึงหนึ่งในเผ่าราชวงศ์เผ่าหงส์ ต้องการที่จะติดตามเทพราชา แล้วทำลายเผ่าหงส์ของพวกเราจริง ๆ เช่นนั้นหรือ?”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! สมบัติของเผ่าหงส์ของพวกเราอะไรกัน ไม่เพียงแต่พวกเราจะใช้ประโยชน์มาทำให้พวกเราแข็งแกร่งไม่ได้แล้ว กลับทำให้พวกเราต้องเจอกับหายนะทุกรูปแบบอีกด้วย! สิ่งของเช่นนี้จะมีผู้ใดต้องการกัน แต่ในเมื่อ
