มดนี้ต่างก็เป็นยอดฝีมือของเผ่าหงส์หยกทั้งนั้น แต่ทว่าในตอนนี้กลับอ่อนแอเสียเหลือเกิน
ในตอนที่พวกเขาล้มลง ร่างกายของพวกเขาได้ถูกพลังที่น่าสะพรึงกลัวเข้ากลืนกิน จนใบหน้าของพวกเขาเริ่มกลายเป็นโครงกระดูกขาว
“นี่…นี่มันช่างโหดเหี้ยมเหลือเกิน!”
การต่อสู้กับกองทัพหงส์เพลิงก่อนหน้านี้ เขาก็รู้ดีว่าชายที่สวมชุดคลุมสีดำผู้นี้แข็งแกร่งเพียงใด แต่ทั้งหมดนั้นก็ยังไม่น่าตื่นตกใจเท่ากับโครงกระดูกขาวที่อยู่ตรงหน้านี้เลย
ขาทั้งสองข้างของหัวหน้าเผ่าหงส์หยกสั่นเทา “เจ้า…ที่จริงแล้วเจ้าเป็นผู้ใดกันแน่? เจ้าจะสามารถไปเป็นลูกน้องของท่านเหมยได้อย่างไรกัน แม้ว่าจะเป็นท่านเหมยก็ตาม ก็ไม่มีทางที่จะเก่งกาจเช่นนี้ได้”
ดวงตาที่เย็นยะเยือกคู่นั้น ซึ่งมันไม่มีมีความอบอุ่นของมนุษย์อยู่เลย เมื่อเขาจ้องมองไปทางหัวหน้าเผ่าหงส์หยก ก็ดูเป็นเหมือนกับคนที่ตายไปแล้วอย่างไรอย่างนั้น
พรวด!
หัวหน้าเผ่าหงส์หยกเริ่มกระอักเลือดออกมา และคนทั้งคนก็ล้มลงไปนอนบนพื้นราวกับปลาที่ตายแล้วอย่างไรอย่างนั้น
คนอื่นนั้นสบายกว่าเขามากนัก เนื่องจากได้ตายอย่างมีความสุข
“นายท่านไว้ชีวิตข้า! ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะ!” หัวหน้าเผ่าหงส์หยกร้องคร่ำครวญ
“
