ัดการได้อย่างจริงจัง
“มิฉะนั้นอะไร!” ร่างสีดำสว่างวาบ และพลังแห่งอัสนีก็พุ่งไปทางองค์ชายแปด
“อย่างมาขวางทาง และอย่ามาเกะกะ!”
“เจ้า…พรวด…” องค์ชายแปดกระอักเลือดสด ๆ ออกมา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะถูกเหลยหมิงทำให้บาดเจ็บหรือว่าเพราะถูกพวกเขาทำให้โมโหกันแน่
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เอาล่ะ พวกเราเดินหน้ากันต่อเถอะ!”
ปิงหมิงและองค์ชายแปดทำได้แค่เพียงจ้องมองพวกเขาจากไปอย่างไม่เต็มใจ
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” องค์ชายแปดกล่าวอย่างไม่ยินยอม
มู่เฉียนซีและเหลยหมิงก็ขี้เกียจเกินกว่าที่จะพูดคุยกับผู้ชายคนนี้ องค์ชายแปดคิดที่จะพุ่งขึ้นไป แต่กลับถูกปิงหมิงขัดขวางเอาไว้เสียก่อน
“รักษาอาการบาดเจ็บก่อน เอายาแก้พิษออกมา!”
“บัดซบเอ๊ย!” องค์ชายแปดกล่าวอย่างโมโห
บนดินแดนที่รกร้างนี้ไร้ผู้คน ไม่มีมนุษย์คนใดอยู่เลย
มู่เฉียนซีมุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงสุด พลังจิตวิญญาณแผ่กระจายออกไป และพยายามที่จะจับตำแหน่งของคัมภีร์หมื่นคำสาปให้เจอ
คนที่เคยเปิดคัมภีร์หมื่นคำสาปมาสองเล่มแล้วอย่างนาง จะต้องมีความอ่อนไหวต่อคัมภีร์หมื่นคำสาปมากอยู่แล้ว
แต่ทว่าไม่มี มันไม่มี…
มีอนุสาวรีย์หินสีแดงก่ำปรากฏอยู่เบื้องหน้า และเหลยหมิงกล่าวอย่างตื่นตะลึ
