ูมันต่อไป
“แค่ก แค่ก แค่ก! กำลังมีคนมาแล้ว พวกเรารีบเข้าไปข้างในกันเถอะ!” เหลยหมิงกล่างเตือน
จุดจบของคนที่รบกวนช่วงเวลาที่ดีนั้นก็คือ เขาจะต้องเผชิญกับสายตาที่อาฆาตของจิ่วเยี่ย
เหลยหมิงรู้สึกราวกับว่าวิญญาณของเขาได้ถูกลบล้างออกไปจนหมดสิ้น ซึ่งทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก
คนผู้นี้ทำให้เขามีความรู้สึกว่าน่าสะพรึงกลัวมากกว่าท่านพ่อของเขามากมายนัก สมควรแล้วที่เป็นคนที่คนวิปริตอย่างมู่เฉียนซีชื่นชอบ
รอเมื่อพวกเขาย่างกายเข้าไปในห้องโถง เทพราชาก็ได้พาคนตามไล่ล่าเข้ามา
เทพราชากล่าวด้วยความเคร่งขรึมว่า “มีคนที่เร็วกว่าพวกเราก้าวหนึ่ง ที่จริงแล้วเป็นผู้ใดกันแน่? หรือว่าจะเป็นคนของเผ่าหงส์อัสนีเช่นนั้นหรือ?”
“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ก็จำเป็นที่จะต้องไล่ตามพวกเขาไป และกำจัดพวกเขาออกไปซะ”
ความจริงแล้ว เผ่าหงส์อัสนีตามหลังพวกเขาอยู่ก้าวหนึ่งต่างหาก
หัวหน้าเผ่าหงส์อัสนีกล่าวว่า “ไม่รู้ว่าเจ้าเด็กน้อยเหลยหมิงนั่นจะเป็นอย่างไรบ้าง? ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็คงจะดี”
“ท่านหัวหน้า เรื่องที่สำคัญในตอนนี้ คือหากว่าเทพราชาได้รับสมบัติของเผ่าพวกเรา ผลที่ตามมาจะต้องเป็นหายนะอย่างแน่นอน!”
“นั่นมันใช่สมบัติที่ไหนกัน
