ห้จนตรอกแล้วส่งออกไป
องค์ชายแปดกล่าวว่า “ปิงหมิง เจ้าสัตว์ปีศาจอัคคีเหล่านี้บ้าคลั่งมากเกินไปแล้ว พวกมันจะต้องไม่ยอมปล่อยพวกเราไปเป็นแน่! ไม่อย่างนั้นพวกเราเอาดอกไม้นี้ส่งให้กับพวกมันไปเถอะ!”
ความคิดเห็นนี้ขององค์ชายแปดได้ถูกปิงหมิงคัดค้านขึ้นมาในทันที
“ไม่ได้!”
ตูม โครม!
ผลลัพธ์ก็คือพวกเขาตกอยู่ท่ามกลางวงล้อม ทั้งองค์ชายแปดก็เสียสละสมบัติของตนเองไปไม่น้อย แต่ก็ไม่อาจที่จะต่อสู้กับสัตว์ปีศาจอัคคีที่มีอยู่มากมายเช่นนี้ได้
พรวด พรวด พรวด!
พวกของปิงหมิงและองค์ชายแปดต่างก็พากันได้รับบาดเจ็บสาหัส จนสุดท้ายแล้วองค์ชายแปดก็รู้สึกโมโหขึ้นมา
“พอได้แล้ว! มันเป็นแค่ดอกไม้เพียงช่อเดียวเท่านั้น ด้วยสถานะของพวกเรา หากต้องการดอกไม้เช่นนี้มากมายเท่าไรก็ย่อมได้”
ตุบ!
องค์ชายแปดเอาบุปผาหงส์เพลิงเก้าชั้นโยนทิ้งออกไป และปิงหมิงก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่ทว่าในเวลานี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจนใบหน้าซีดเซียว จึงไม่มีเวลาที่จะไปสนใจได้มากเท่าไรนัก
พลาดสิ่งของที่ดีเช่นนี้ช่างเป็นเรื่องที่น่าเสียดายยิ่ง แต่ทว่าเป้าหมายสุดท้ายของพวกเขากลับไม่ใช่สมุนไพรวิญญาณต้นหนึ่งนี้!
“ไปเถอะ!”
ในตอนที่องค์ชายแปดคิดอยากที่จะโยนบ