ลยหมิงกล่าวอย่างกระอักกระอ่วน
ปรองดอง? สัตว์ปีศาจอัคคีที่สามารถทำได้แต่เรื่องต่อสู้นี้เดิมทีก็ไม่รู้ว่าการปรองดองกันคืออะไรอยู่แล้ว? มันรู้เพียงแค่การสังหารเท่านั้น
โฮกกก!
เสียงคำรามที่ดังราวกับเสียงฟ้าร้องดังสนั่นขึ้นมา
เหลยหมิงกล่าวว่า “ทำอย่างไรดี?”
“จะไปทำอะไรได้เสียอีกล่ะ หนีก่อนนะสิ เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันหรอก”
“ตกลง!”
ตูมม โครมม!
ในตอนนี้ พวกเขาก็ได้ถูกมันไล่ล่าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เจ้าตัวนั้นไล่ล่ามาอย่างกระชั้นชิดมาก จนไม่อาจที่จะหลบหนีได้เลย
มู่เฉียนซีโบกมือและฟาดกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณผ่านไป “บัวแดงพิฆาต!”
ตูม โครมม!
ดอกบัวเพลิงที่แดงฉาน ได้ห่อหุ้มสัตว์ปีศาจอัคคีตัวนี้ขึ้นมา
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ยังขาดเพียงอันสุดท้ายเท่านั้น พวกเราไม่สามารถถูกมันลากออกไปตายได้ และจะปล่อยให้ปิงหมิงนำหน้าไปไม่ได้ เช่นนั้นก็คงต้องสู้แล้ว”
เหลยหมิงกำหมัดแน่น พลางกล่าวว่า “ตกลง! สู้ก็สู้สิ ข้าไม่กลัวเจ้าสิ่งนี้อยู่แล้ว!”
ฟึ่บ!
ร่างของเหลยหมิงพุ่งออกไปราวกับสายฟ้าแลบ และสัตว์ปีศาจอัคคีก็พุ่งตัวออกมาเช่นกัน
“อู๋ตี้ เสี่ยวโม่โม่…”
“ต่อสู้อย่างสุดกำลังของพวกเจ้า”
“ขอรับ!”
มู่เฉียนซีกระโดดขึ้นไปกลางอากาศ จา
