่ขององค์ชายแปดติดตรึงอยู่ที่มู่เฉียนซีอีกครั้ง เขาพึมพำกับตนเองว่า “ในที่สุดก็มาแล้ว ช่างมาได้ทันเวลาพอดีเลย!”
เทพราชาโบกมือพลางกล่าวว่า “เอาล่ะ! ในเมื่อทุกคนเตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว! ทำให้รอยแตกของเส้นทางสุสานจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์มีความเสถียรเสีย”
ในตอนที่พวกเขากำลังจะเปิดรอยแยกนั้นออกมา เวลานี้มู่เฉียนซีได้รั้งมือของคนผู้หนึ่งเอาไว้
คนที่อยู่เบื้องหน้านี้สวมหน้ากาก ใบหน้าไร้ซึ่งการแสดงอารมณ์ใด ๆ ทั้งยังกลบกลิ่นอายไว้ด้วย จนเป็นราวกับคนโปร่งแสง และทำให้คนอื่นต่างก็ไม่ได้สนใจเขา
มู่เฉียนซีส่งกระแสจิตกล่าวกับจิ่วเยี่ยว่า “จิ่วเยี่ย อย่าไป!”
ในตอนที่ดึงมือของจิ่วเยี่ยเอาไว้ มู่เฉียนซีก็รู้สึกถึงความปั่นป่วนของคำสาปได้แล้ว
แน่นอนว่าในตอนนี้จิ่วเยี่ยพยายามที่จะกดมันเอาไว้อย่างสุดชีวิต ไม่อย่างนั้นแล้วหากมันรั่วไหลออกมาแม้เพียงน้อยนิด คงจะต้องถูกคนจากเผ่าคำสาปค้นพบอย่างแน่นอน
“ข้าจำเป็นที่จะต้องไป เมื่อหาคัมภีร์หมื่นคำสาปเจอ ตอนนั้นซีก็จะสามารถถอนคำสาปให้ข้าได้แล้ว”
“เจ้า…”
ครืดด!
เส้นทางถูกเปิดออก ท่านเหมยกล่าวว่า “ควรออกเดินทางได้แล้ว”
เมื่อเข้าไปในมิติสีแดงเข้มแห่งนั้น ท่านเทพราชาได้กล่าวขึ้นมาว่
