ดความวุ่นวายขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ครืนน!
ดูเหมือนว่าพวกมันจะร่วงหล่นมาจากท้องฟ้าอย่างสิ้นหวัง จากนั้นก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างบ้าคลั่ง
“อ๊ากกก! จะตายอยู่แล้ว ข้าจะต้องตายอยู่ที่นี่เช่นนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มีชีวิตรอดต่อไป เจ้าจะต้องพยายามมีชีวิตรอดต่อไปให้ได้”
“เจ้าก็เช่นกัน!”
ครืนน!
เปรี้ยง!
ตอนที่สายฟ้าทองนิลฟาดลงมา ต่างก็ทำให้ทั้งมู่เฉียนซีและเหลยหมิงต้องสูดลมหายใจเข้าลึก
เจ็บ มันเจ็บปวดมากเกินไปแล้วจริง ๆ
แน่นอนว่า พวกเขาทั้งสองคนต่างก็เป็นคนที่มีความอดทนอยู่ในระดับที่ดีมาก เช่นนั้นก็ยังได้รับความทรมานเป็นอย่างมาก!
อย่างไรก็ตาม นี่มันหยุดไม่ได้แล้ว
“ถอยออกไป! เร็วเข้า!”
“ไปรักษาตนเองให้หาย!”
มู่เฉียนซีโยนยาน้ำสองสามขวดให้กับเขา แต่ทว่านางยังคงอยู่ต่อ และนางก็สามารถยืนหยัดอยู่ที่นี่ต่อไปอีกช่วงเวลาหนึ่ง
แต่ตัวนางเองก็ไม่ได้ยืนหยัดอยู่นานเท่าไรนัก อัสนีทองนิลนี้ผิดปกติเกินไปแล้ว
เมื่อเห็นว่ามู่เฉียนซีมาแล้ว เหลยหมิงก็กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “ยาน้ำที่เจ้าให้ข้ามานั้นยอดเยี่ยมมาก ตอนนี้ข้าสามารถฟื้นตัวได้มากแล้ว! ขอเพียงมีสิ่งนี้ ข้าก็จะไม่กลัวอัสนีทองนิลอีกต่อไปแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า
