นี่ไม่ใช่เพียงแค่คืนแรก ที่องค์ชายแปดรู้สึกว่าของที่ส่งมาให้นั้นช่างไร้รสชาติถึงเพียงนี้
เขาตบมือของตนเองพลางกล่าวว่า “หากคนยังอยู่ที่แคว้นจื่อเฟิ้งแล้วละก็ พวกเจ้าก็จงไปพาคนผู้นั้นมาให้ข้าเสีย แค่เพราะข้าไม่เอ่ยปาก พวกเจ้าก็เลยไม่รู้ว่าต้องฉวยโอกาสอย่างไรเลยอย่างนั้นหรือ?”
“พ่ะย่ะค่ะ! องค์ชายแปด”
มีคนกลุ่มหนึ่งแอบลักลอบเข้ามาอย่างไม่ให้สุ้มให้เสียง และจิ่วเยี่ยก็ลืมตาทั้งสองขึ้น
หลังจากนั้นคนกลุ่มนั้นก็ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอยในทันที จิ่วเยี่ยจึงได้โอบกอดมู่เฉียนซีเอาไว้ในอ้อมแขน แล้วค่อย ๆ หลับตาลงอย่างช้า ๆ
ถึงจิ่วเยี่ยจะจัดการได้อย่างไร้ร่องรอยก็ตาม แต่ทว่าในวันที่สองก็ยังถูกมู่เฉียนซีค้นพบเข้าจนได้
“ดึกดื่นเช่นนี้ยังมีคนมาอีกอย่างนั้นหรือ?”
“อื้ม!”
“วันนี้กลับไปที่แคว้นหวงหลานกันเถอะ”
องค์ชายแปดที่รออยู่นานก็ยังไม่มีข่าวคราว จนตอนนี้ได้ข่าวมาว่ามู่เฉียนซีจะกลับแคว้นหวงหลานเสียแล้ว
“ล้มเหลวหรือ?! คนของข้าจะล้มเหลวได้อย่างไรกัน”
“หรือว่าท่านเหมยจะแอบเตรียมยอดฝีมือมาคอยปกป้องนาง ไม่คาดคิดเลยว่าท่านเหมยจะให้ความสำคัญกับสาวน้อยคนนี้มากถึงเพียงนี้”
“ข้าไม่มีทางปล่อยให้นางหลุดมือไปได้อย่างแน่นอ
