่าจะชอบเจ้าจริง ๆ”
โม่ชิงอู่รู้สึกเขินอายเล็กน้อย ในตอนแรกพ่อบุญธรรมมองไป๋ฉางและคนที่ค่อยหนุนหลังเขาได้แง่ดีมาก และให้การสนับสนุนให้นางผูกพันธสัญญากับเขามาก สุดท้ายแล้วนางจึงได้ตกลง!
ไป๋ฉางตะโกนใส่ว่า “มู่เฉียนซี ต้องทำอย่างไรเจ้าถึงจะปล่อยข้าไป! เจ้าคงจะไม่ได้ต้องการกำจัดให้สิ้นซากเช่นนั้นหรอกใช่หรือไม่?”
มู่เฉียนซีเดินไปถึงข้างกายของเขาพลางกล่าวว่า “ดูที่ว่าเจ้าทุ่มเทร้องขอความเมตตาถึงเพียงนี้แล้ว ข้าไม่ฆ่าเจ้าแล้วดีหรือไม่?”
บนใบหน้าของไป๋ฉางฉายแววความปีติยินดีขึ้นมา แต่กลับเป็นผลให้มีเข็มยาที่แหลมคมฝังเข้าไปที่คอของเขา
“แน่นอนว่า เจ้าตายไม่ได้ เช่นนั้นแล้ว เจ้าก็จงอยู่รับรู้ถึงผลที่ว่า ตายดีกว่ามีชีวิตไปก็แล้วกัน”
พรวด!
“เจ้า…”
ไป๋ฉางจ้องมองไปที่หญิงสาวตรงหน้าด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง และผลสุดท้ายเขาก็รู้สึกว่าสายตาของตนเองนั้นเริ่มพร่ามัวมากขึ้นเรื่อย ๆ
นาง…นางผู้หญิงสารเลวผู้นี้ ไม่คาดคิดว่าจะวางยาพิษตาบอดให้เขา
ไม่เพียงแค่นั้น จากเดิมที่มีพลังวิญญาณเพียงน้อยนิด แต่ตอนนี้กลับไม่มีพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าเกิดอยู่ที่นี่แล้วดับสูญไปเองเสียเถอะ! หวังว่าเจ้าจะโชคดีพบเจอคนอย่างโม่ชิง
