รพรรดิแห่งภูตเช่นนี้ได้
พรึ่บ…
นักเล่นคาถาอาคมที่สวมชุดดำคนนั้นปีนป่ายออกมาจากโขดหิน หลังจากที่โดนโต้กลับชีวิตของเขาก็หายไปเกือบครึ่งหนึ่ง จนตอนนี้เขาไม่มีเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้อีกต่อไปแล้ว
เขากล่าวขึ้นมาอย่างตื่นตกใจว่า “ที่จริงพวกเจ้าเป็นผู้ใดกันแน่? พวกเจ้าไม่ใช่คนจากเผ่าคำสาปอย่างนั้นหรือ?”
ทั้งสองคนนี้แปลกเกินไปแล้ว คนหนึ่งสามารถปลดคำสาปที่เขากางเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย ส่วนอีกคนหนึ่งก็ไม่จำเป็นที่จะต้องลงมือแต่อย่างใด ก็สามารถทำให้เขาต้องประสบกับการโต้กลับที่น่าหวาดกลัว ช่างไม่ใช่คนแล้วจริง ๆ
“คนที่กำลังจะต้องตาย ไม่มีคุณสมบัติที่จะรู้ตัวตนของพวกข้า! อย่างไรก็ตามเจ้ากล้าใช้คำสาปกับเสี่ยวโม่โม่ของข้า จะปล่อยให้เจ้าได้ตายเหมือนคนอื่น มันก็จะง่ายเกินไปสำหรับเจ้า!”
ฟึ่บ! เข็มยาเล่มหนึ่งฝังลงไปตรงหางตาของเขา และทันใดนั้นดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็เจ็บปวดขึ้นมาอย่างรุนแรง!
มู่เฉียนซีจับเขาเอาไว้ จากนั้นก็โยนเขาเข้าไปภายในกรง
กรงที่เอาไว้ขังเสี่ยวโม่โม่เมื่อขังผู้ใหญ่เช่นเขา ก็เห็นได้ชัดว่ามันแคบลงไปมากในทันที
ทันทีที่วาดกระบี่ไป มู่เฉียนซีก็เริ่มดูดเลือดออกมา
ปริมาณของเลือดที่ดูดออกมานี้ สามาร
