ัตว์ร้ายที่อยู่บริเวณโดยรอบของโม่ชิงอู่ไม่ได้มากมายนัก เพียงไม่นานมู่เฉียนซีก็จัดการเรียบร้อยแล้ว
และร่างของโม่ชิงอู่ก็จะล้มมิลมแหล่ และดูเหมือนว่าอีกเพียงไม่ถึงหนึ่งอึดใจต่อมาก็จะหมดสติไปอย่างไรอย่างนั้น
มู่เฉียนซีไม่มีทางปล่อยให้นางต้องหมดสติไปอย่างนี้แน่นอนอยู่แล้ว นางจึงฝังยาน้ำลงไปในแขนของโม่ชิงอู่
โม่ชิงอู่ที่เดิมทีแล้วแทบจะพยุงตัวไม่อยู่ก็รู้สึกว่าความแข็งแกร่งฟื้นฟูขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว และบาดแผลก็หายสนิทไปอย่างรวดเร็ว
ครืนน
หลังจากที่มู่เฉียนซีได้ทำการกำจัดสัตว์ร้ายที่อยู่บริเวณโดยรอบทั้งหมดไปอย่างรวดเร็วและเฉียบขาด หลังจากนั้นนางก็มองไปที่โม่ชิงอู่แล้วกล่าวว่า “โม่หลิ่วขวงอยู่ที่ไหน?”
“พ่อบุญธรรม…พ่อบุญธรรม…”
“ฮือออ…”
หญิงสาวที่เย็นชาและแข็งแกร่งผู้นี้ ในเวลานี้กลับร้องไห้เสียงดังออกมา
ปึก!
นางล้มลงไปนั่งอยู่บนพื้นอย่างหมดสภาพ พลางกล่าวว่า “มู่เฉียนซี ข้าจะบอกเจ้าทุกอย่างเลย!”
โม่หลิ่วขวงและไป๋ฉางรวมไปถึงคนที่อยู่เบื้องหลังของพวกเขาร่วมมือกันลักพาตัวเสี่ยวโม่โม่มา ไม่อย่างนั้นโม่หลิ่วขวงจะมีความสามารถเช่นนั้นได้อย่างไร
เดิมทีโม่ชิงอู่คิดว่าพวกเขาเพียงที่ต้องการที่จะแก้แค้นธรรมดาเท่านั้น แต่ทว่ามันกลับ
