นนั้นก็อย่าไปก่อกวนเขาจะดีกว่า เกรงว่าดึงดันทำให้เขาโกรธไปมันอาจเกิดปัญหา แม้ว่าจะถอนคำสาปของหงส์ไปแล้วหลายตัวก็ตาม ตราบใดที่เทพจักรพรรดิยังอยู่ เผ่าหงส์ ไม่มีทางลืมตาอ้าปากได้อย่างแน่นอน” เทพราชากล่าว
“สิ่งที่ท่านเทพราชากล่าวนั้นก็ถูกต้อง!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีกลับมาแล้ว หลานเนี้ยนหลี่ก็รีบมาหามู่เฉียนซีอย่างลนลาน
“แม่นางมู่แย่แล้ว เสี่ยวโม่โม่หายตัวไปแล้ว”
“อะไรนะ? เสี่ยวโม่โม่หายตัวไปแล้วอย่างนั้นหรือ!”
หลานเนี้ยนหลี่กล่าวว่า “ระหว่างที่อยู่ในโรงเรียน ได้ถูกคนที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนเอาตัวไป! ข้าเลยสั่งให้ยอดฝีมือของเผ่าหงส์ครามไล่ตามไป แต่ก็ดันปล่อยให้อีกฝ่ายหนีไปจนได้”
สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมทันที “ให้ตายเถอะ! ที่จริงแล้วผู้ใดเป็นคนทำกันแน่?”
“เผ่าหงส์หยก ไปตรวจสอบมาให้ข้า! แล้วก็เผ่าหงส์ม่วงด้วย!”
เมื่อตอนอยู่ในสุสานเทพหงส์ศักดิ์สิทธิ์เผ่าหงส์หยกถูกทำให้ขุ่นเคืองใจมากที่สุด แต่ก็เคยได้รับคำเตือนของท่านเหมยมาก่อน ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะแผลงฤทธิ์ถึงเพียงนี้
“ได้เลย!”
ทางด้านของเผ่าหงส์หยกและเผ่าหงส์ม่วงนั้นไม่ยอมรับ แต่ก็มีข้อความส่งมาจากราชาโม่เสียก่อน
มู่เฉียนซีกำหมัดแน่น “ขวงจวิ้น
