ญาณเดินออกมาท่ามกลางสายฟ้าคนนั้น ทั้งยังมีรูปลักษณ์ที่วิจิตรงดงามเป็นอย่างมาก ที่สำคัญ พวกเขาเผ่าหงส์แม้จะถือได้ว่าเป็นผู้ที่งดงามแล้วก็ยังมิอาจเทียบเคียงได้เลย
ถึงแม้ว่าการโจมตีนั้นจะไม่ได้ปล่อยออกไปอย่างเต็มที่ แต่เขาก็ควรจะมีอาการบ้าง แต่นี่กลับไม่แสดงออกถึงความเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย ซึ่งนี่ไม่ใช่คนที่จะรับมือได้อย่างง่ายดายเลย
เหลยป้ากล่าวว่า “ท่านก็คือหมอปีศาจ!”
“ใช่แล้ว! เป็นข้าเอง!” มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นมาอย่างหนักแน่น
นางเดินไปทางเหลยป้าแล้วกล่าวว่า “ให้ข้าได้ลองดูสภาพร่างกายของท่านหน่อย!”
มู่เฉียนซีกำลังตรวจเหลยป้า เมื่อตรวจสอบเรียบร้อยแล้วมู่เฉียนซีก็กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าขอบอกข่าวดีกับท่านก็แล้วกัน คำสาปนี้ ข้าสามารถแก้มันได้”
“เจ้าเป็นหนุ่มน้อยที่แปลกประหลาดจริง ๆ!” เหลยป้ากล่าวอย่างประเมิน
“เจ้าไม่เหมือนกับมนุษย์ แล้วก็ไม่ได้เหมือนกับคนของเผ่าคำสาป ทั้งยังไม่เหมือนกับคนของเผ่าสัตว์เทพของพวกข้าอีกด้วย ช่างให้ความรู้สึกสับสนวุ่นวายยิ่งนัก”
แววตาของมู่เฉียนซีสว่างวาบขึ้นมา เหลยป้าผู้นี้มีความช่างสังเกตที่ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ
แน่นอนว่าอาถิงไม่ใช่มนุษย์และก็ไม่ใช่สัตว์ร้าย แต่เขาเป็นมหาวัตถุ
