ยผู้ชายของนางเสื่อมสภาพมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ใช่ว่านางจะมองไม่เห็นเสียที่ไหน
และการที่เขามีชีวิตอยู่เช่นนี้คงเป็นเรื่องที่ทรมานมาก แต่ทว่านางก็ยังไม่อาจที่จะทำใจได้!
หลานเนี้ยนหลี่กำหมัดเอาไว้แน่น แล้ววิ่งไปหามู่เฉียนซี
“แม่นางมู่ ข้ารบกวนด้วย! คำสาปของท่านพ่อปะทุออกมาแล้ว ดูท่าจะยันเอาไว้ได้ไม่นานแล้ว ท่านสามารถไปดูให้ข้าหน่อยได้หรือไม่? ขอร้องล่ะ!”
หลานเนี้ยนหลี่ดูกระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “นำทางไป! เร็วเข้า!”
“ตกลง!”
เมื่อตอนที่เข้าไปใกล้ห้องนอนของท่านหยู พวกเขาก็ได้กลิ่นเลือดคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ
ท่านหยูที่ทนไม่ไหวเริ่มที่จะทำร้ายตนเอง และราชินีโม่หลานก็ไม่สามารถขัดขวางเขาไว้ได้
“ขอร้องล่ะ หยุดเถอะ! หยุดได้แล้ว!” ราชินีโม่หลานผู้สูงส่งกำลังอ้อนวอนเขาอยู่
“ขอโทษด้วย!” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
มู่เฉียนซีพุ่งเข้าไป จากนั้นก็แผ่กระจายพลังจิตวิญญาณ และเริ่มกดพลังของคำสาปที่กำลังปะทุออกมาจากร่างกายของท่านหยูไว้
ราชินีโม่หลานและท่านหยูผงะไปเล็กน้อย มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ท่านราชินี ท่านถอยออกไปก่อนเถิด”
ราชินีโม่หลานไม่ยอมถอยออกไป หลานเนี้ยนหลี่จึงกล่าวว่า “ท่านแม่ แม่นางมู
