กับท่านหยูที่เหลืออยู่กันสองคนต่างก็หันหน้ามาสบตากัน
ท่านหยูกล่าวว่า “ตามที่ข้ารู้มา ภายในเผ่าเทพและเผ่าคำสาป ไม่มีเด็กน้อยที่มีพรสวรรค์เช่นนี้ และก็ไม่รู้ว่าหลี่เอ๋อร์ไปลักพาตัวนางมาจากที่ใด?”
ราชินีโม่หลานกล่าวว่า “แม่สาวน้อยผู้นี้ใช้อาคมได้ดีถึงเพียงนั้น แต่กลับไม่มีกลิ่นอายที่มืดมนของเผ่าคำสาปเลย ช่างไม่ธรรมดาเสียจริง! ขอเพียงแค่นางสามารถช่วยท่านได้ ทุกอย่างก็จะเรียบร้อยเอง”
หลานเนี้ยนหลี่ใช้ความเร็วสูงสุดในการตามหาสิ่งของที่มู่เฉียนซีต้องการ หลังจากที่มู่เฉียนซีได้รับสิ่งของแล้ว ก็กล่าวขึ้นมาว่า “เจ้าไปเตรียมการให้ดี ในตอนที่ข้ากำลังลงมือ ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดก็ไม่สามารถเข้ามาใกล้ที่พำนักของท่านหยูได้ทั้งนั้น”
“อื้ม!”
ท่านหยูกล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อย “วันนี้แม่นางมู่จะแก้คำสาปให้ข้าเช่นนั้นหรือ?”
“มีคำสาปเช่นนั้นอยู่ในร่างกาย แน่นอนว่ายิ่งแก้ได้เร็วเท่าไรก็ยิ่งเป็นการดี” มู่เฉียนซีตอบกลับ
ราชินีโม่หลานมองไปที่มู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “แต่ว่า เมื่อวานนี้เจ้าเพิ่งจะใช้พลังไป วันนี้ก็จะแก้คำสาปแล้ว สำหรับเจ้ามันไม่หนักหนาเกินไปอย่างนั้นหรือ”
พลังที่ใช้ไปเล็กน้อยเมื่อวานนี้ฟื้นฟูกลับมาตั้งนานแล้ว มู
