านไปได้ เช่นนั้นเจ้าก็สามารถรับเอามรดกของข้าไปได้”
เสี่ยวโม่โม่กล่าวว่า “ขอบคุณท่านเทพหงส์มากเจ้าค่ะ ข้าจะพยายาม”
“ข้าไปเป็นเพื่อนมันได้หรือไม่?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“แม่นางน้อย เจ้ารออยู่ที่นี่กลับคู่รักตัวน้อยของเจ้าเถิด! เด็กน้อยคนนี้เป็นเด็กของเผ่าหงส์ของข้า ถึงแม้จะยังเล็ก แต่เจ้าก็ต้องปล่อยให้มันได้หัดเรียนรู้ด้วยตัวคนเดียวบ้าง วางใจเถอะ! หากว่าไม่สำเร็จ แล้วเด็กคนนี้อย่างมากที่สุดก็แค่ได้รับบาดเจ็บ ข้าไม่กล้าทำเรื่องที่จะทำร้ายเด็กทารกน้อยนี้ถึงตายหรอก”
“เช่นนั้นเสี่ยวโม่โม่ต้องรบกวนท่านแล้ว”
เทพหงส์พาเสี่ยวโม่โม่ไปแล้ว ส่วนมู่เฉียนซีและจิ่วเยี่ยก็รออยู่ที่นี่
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย ไม่มีทั้งที่หอหลอมอัสนีและสุสานเทพหงส์ศักดิ์สิทธิ์เลย เช่นนั้นก็เหลือเพียงสถานที่สุดท้ายอย่างสุสานจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แล้วล่ะ หากที่สุสานจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ไม่มีแล้วละก็ เกรงว่าจะต้องงมเข็มในมหาสมุทรแล้ว”
จิ่วเยี่ยตอบกลับมาว่า “ซีไม่ต้องเป็นกังวล! หากไม่รวมทั้งสองที่นี้ ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าคัมภีร์หมื่นคำสาปจะต้องอยู่ที่สุสานจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์”
“รอให้แก้คำสาปได้แล้ว ข้าจะไปขอเจ้า ซีจะแต่งงานกับข้าใช่หรื
