ก็พุ่งไปข้างหน้าโดยไม่พูดไม่จา
ทันทีหลังจากนั้นสมาชิกทั้งสี่คนของเผ่าหงส์ม่วงก็พุ่งตรงออกไปเช่นกัน
ฉื้อเหยียนเซียวที่รีบเร่งมาถึง เมื่อมองไปทางพวกเขาจึงกล่าวว่า “ไม่คิดเลยว่าแม่นางมู่จะยังไม่มา”
“ข้าขึ้นไปก่อนค่อยว่ากันแล้วกัน”
เมื่อฉื้อเหยียนเซียวพุ่งไปถึงชั้นระดับกลาง เขาก็เดินต่อไปไม่ได้อีกแล้ว
แรงกดดันจากพลังจิตวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวทำให้เขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว จนไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้แม้แต่ก้าวเดียว
ปัง!
ฉื้อเหยียนเซียวร่วงลงมาจากชั้นบนของบันไดแห่งเปลวเพลิง
พรวด!
เลือดสีสดสาดพ่นออกมาจากปากของฉื้อเหยียนเซียวทันที ไม่ได้! เขาขึ้นไปไม่ได้
ปัง ปัง ปัง!
จากนั้นก็มีอีกสองคนร่วงลงมาจากบันได นั่นก็คือคนเผ่าหงส์ม่วงสองคน
ในเวลานี้ชั้นบนของบันไดแห่งเปลวเพลิง ก็เหลือเพียงแค่หลานเนี้ยนหลี่ จื่อเหยา และก็จื่อเยว่ซาง
“ไม่คิดเลยว่าหลานเนี้ยนหลี่จะเก่งกาจถึงเพียงนี้!” หลานเนี้ยนหลี่ค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ จื่อเหยาไม่พอใจเป็นอย่างมาก
จื่อเยว่ซางเดินไปได้อย่างง่ายดาย โดยที่มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย
จื่อเหยาไม่อาจไปข้างหน้าต่อได้อีกแล้ว ระยะห่างจากจุดบนสุดยังมีอีกราวยี่สิบหน้าขั้นบันได
