ะโยชน์อะไรเลย
อู๋ตี้กล่าวแนะนำว่า “นายท่าน ให้เจ้าตัวน้อยนี้ออกไปสิ! ไม่มีเผ่าหงส์ คาดว่าไม่ว่าท่านจะยืนหยัดอยู่ได้นานเพียงใด เทพหงส์ผู้นั้นก็คงไม่ปล่อยให้ท่านผ่านด่านเป็นแน่”
“แต่ว่าในนี้มันอันตราย!”
เสี่ยวโม่โม่กล่าวว่า “นายท่าน ข้าไม่กลัว! แล้วข้าก็ยังพ่นไฟได้อีกด้วย ข้าไม่กลัวไฟหรอก! แล้วยังมีนายท่านอยู่ด้วย”
เสี่ยวโม่โม่ขอร้องอ้อนวอนไม่หยุด มู่เฉียนซีจึงได้ยอมให้มันออกมา ต่อมาเสี่ยวโม่โม่ก็ถูกอาบไปด้วยทะเลเพลิงแห่งนี้ และได้พบกับประสบการณ์ความเจ็บปวดที่ยากจะจินตนาการได้
สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมไปเล็กน้อย แต่ก็สามารถที่จะมองออกได้ว่า เปลวเพลิงของเทพหงส์นั้นมีประโยชน์สำหรับเสี่ยวโม่โม่เป็นอย่างมาก ร่างกายที่บกพร่องมาแต่กำเนิดของมันนั้น หลังจากที่ถูกเปลวเพลิงแผดเผาแล้ว กลับเปลี่ยนเป็นดีขึ้นไม่น้อยเลย!
การแผดเผาด้วยเปลวเพลิงของเทพหงส์นี้ เป็นการทดสอบสำหรับคนรุ่นหลังของเทพหงส์ผู้นั้น อีกทั้งยังเป็นของขวัญด้วย!
มู่เฉียนซีรู้ว่าตนเองไม่อาจที่จะขัดขวางได้ เช่นนั้นจึงทำได้เพียงหยิบยาลูกกลอนออกมาให้กับเสี่ยวโม่โม่เท่านั้น
“เสี่ยวโม่โม่ กินมากอีกหน่อย! หลังจากที่กินไปแล้วก็จะไปเจ็บมากถึงเพียงนั้นแล้ว
