นแรงเป็นอย่างมาก ชิงอ้าวเทียนกล่าวว่า “หยุดได้แล้ว! หยุดเดี๋ยวนี้!”
ความเย็นยะเยือกเปล่งประกายอยู่ภายในแววตาของมู่เฉียนซี “เจ้าอย่าได้รีบร้อนไป! รอให้ข้าฆ่าเจ้าตายอยู่ที่นี่เสียก่อน แล้วข้าจะหยุดมืออย่างแน่นอน”
ชิงอ้าวเทียนกำลังถูกมู่เฉียนซีทำให้โกรธจนอยากที่จะกระอักเลือดออกมา
ตีให้ตายถึงจะหยุดมืออย่างนั้นหรือ!
“เจ้ากล้าฆ่าข้าเช่นนั้นหรือ!”
ทันใดนั้น มู่เฉียนซีก็ไม่ได้ปกปิดจิตสังหารของนางอีกต่อไป
“ฆ่าเจ้าแล้วมันจะทำไมล่ะ? เมื่อตอนที่เจ้าวางแผนจัดการพวกข้า ก็ควรที่จะต้องคิดถึงผลที่ตามมาด้วยสิ”
ชั่วขณะหนึ่ง ชิงอ้าวเทียนก็รู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกไปทั้งตัว เขากล่าวว่า “เช่นนั้นข้าจะสู้กับเจ้าอย่างสุดกำลังเอง!”
ในตอนที่ชิงอ้าวเทียนพุ่งตัวออกมา ก็เป็นเวลาเดียวกับที่หลานเนี้ยนหลี่และมู่เฉียนซีลงมือเช่นกัน!
ปัง!
บนร่างกายของชิงอ้าวเทียน มีหลุมเลือดขนาดใหญ่เพิ่มขึ้นอีกสองสามที่
ถึงแม้ว่าการรักษาตนเองของเผ่าหงส์จะแข็งแกร่งมาก แต่ทว่าตอนนี้เขาก็รับมันไม่ไหวแล้ว
ความร้อนดั่งนั่งบนกองไฟของกระบี่ติดตรึงอยู่บนผิวหนังของเขา ชิงอ้าวเทียนกล่าวว่า “เจ้ากล้าหรือ!”
“ข้ามีอะไรที่จะไม่กล้าด้วยหรือ!”
ในตอนที่มู่เฉียนซีเตรียมจะลงมือ ก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมา
“หยุดเดี๋ยวนี้!” ผู้ที่เดินออกมานั้นก็คือคนของตระกูลหงส์ม่วง จื่อเหยาเดินออกมาข้างหน้า แล้วมองไปทางมู่เฉียนซี “แม่นางมู่ ที่พวกเรามาที่นี
