ทำให้มู่เฉียนซีจำมันไม่ได้ไปชั่วขณะหนึ่ง
“อู๋ตี้!” มู่เฉียนซีตะโกนร้อง
“ฮือออ! นายท่าน เจ้าหมูขี้เกียจนั่นได้รับผลประโยชน์ไปแล้วก็ถีบหัวส่งข้าออกมา เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าพวกเราลงมือด้วยกัน! ผลสุดท้ายนั้น ผลสุดท้ายก็ไม่ยอมให้ข้าไปขุดแกนวิญญาณ”
มังกรชือหลงเพลิงสามกรงเล็บหายใจรวยรินแล้วในตอนนี้ มันไม่เคยสู้กับเสี่ยวหงมาก่อน การต่อสู้ของเสี่ยวหงในครั้งนี้ ใช้พลังอย่างเต็มที่ และไม่ได้หย่อนหยานอย่างแน่นอน
“ท่าน! นายท่านโปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!”
“นายท่าน ข้าผิดไปแล้ว! ฮือออ!”
ชายที่สามารถทำลายล้างโลกได้เมื่อครู่นี้ กำลังร้องห่มร้องไห้อย่างน่าเวทนาอยู่ในตอนนี้
“นายท่าน ข้ามีตาหามีแววไม่!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เสี่ยวหง เจ้าใช้พลังวิญญาณสิ้นเปลืองเช่นนี้ จะไม่มีปัญหาแน่ใช่หรือไม่?”
เสี่ยวหงตอบกลับไปว่า “นายท่าน ท่านวางใจเถอะ! เสริมด้วยความแข็งแกร่งของไอ้หมอนี้ ไม่เพียงแต่ข้าจะไม่เป็นอะไร ทั้งยังสามารถทะลวงผ่านระดับของสัตว์เทพได้ด้วย ทุกครั้งมักจะถูกเจ้าหมูขี้เกียจที่ดีแต่กินตัวนี้แย่งไปก่อนเสมอ มันช่างเสียหน้าเกินไปแล้วจริง ๆ”
อู๋ตี้กล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “ครั้งนี้หากไม่ได้ข้าคอยช่วยเหลือเจ้า เจ้าจะผ่านไปได้อย่างราบรื่น
