ลยนะ! พี่ใหญ่” ชิงเสี้ยวเทียนกล่าว
อย่างที่คาดไว้ เมื่อได้ยินว่าพลังแห่งชีวิต สีหน้าของชิงอ้าวเทียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
เขากล่าวว่า “พลังแห่งชีวิตนี้มีความสำคัญต่อน้องชายของข้าเป็นอย่างมาก หรือว่าแม่นางท่านนี้จะผ่อนผันให้หน่อยไม่ได้เชียวหรือ? พวกเราสามารถเอาสมบัติมาแลกเปลี่ยนกับท่านได้นะ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “สมบัติที่ข้าต้องการ คาดว่าพวกเจ้าคงจะให้ข้าไม่ได้หรอก ข้าคิดว่าคงจะดีกว่าถ้าลืมมันไปเสีย! หากพวกเจ้าคิดที่จะแย่งชิง เช่นนั้นข้าก็ไม่รังเกียจที่จะชี้แนะบทเรียนให้แก่พวกเจ้าสองพี่น้องสักคนละนิดคนละหน่อย”
“เช่นนั้น โปรดชี้แนะความแข็งแกร่งของแม่นางให้กับข้าสักหน่อยเถอะ!”
ตูม!
เขาโจมตีเข้าไปอย่างไม่เกรงใจ คนเหล่านี้ยังไม่ถึงระดับสัตว์เทพ ไม่ว่าจะโจมตีอย่างไร สำหรับมู่เฉียนซีแล้วมันก็ไม่เจ็บไม่คันเลยสักนิด
เป็นอย่างที่คาดการณ์ไว้ ถึงการโจมตีของเขาได้ปิดล้อมมู่เฉียนซีเอาไว้ ทว่าแม้แต่ขนคิ้วของนางก็ไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย
เมื่อปลายเท้าของนางเตะพื้นเบา ๆ แล้วกระโดดขึ้นไปบนอากาศ จากนั้นก็ฟาดลงมาในครั้งเดียว
“ทักษะโยวจั๋ว!”
“พี่ใหญ่ ข้ามาช่วยท่านแล้ว!”
เมื่อเห็นว่าชิงอ้าวเทียนหลบหลีกการโจมตีครั้งนี้
