งกันทางกายภาพที่วิปริตของหญิงสาวผู้นี้ เขากับเสี้ยวเทียนสองคนก็ยังไม่อาจที่จะรับมือได้ไหว และในตอนนี้ยังจะมีฉื้อเหยียนเซียวเข้ามาอีกด้วย มันก็ยิ่งทำให้ความเป็นไปได้ที่จะลงจากตำแหน่งนั้นยิ่งยุ่งยากมากขึ้นไปอีก
ชิงอ้าวเทียนดึงมือของเขาเอาไว้ แล้วกล่าวว่า “ในเมื่อพี่ฉื้อยื่นมือออกมาช่วย เช่นนั้นเรื่องนี้ถือว่าช่างมันไปก็แล้วกัน”
เมื่อทั้งสองคนนั้นเดินหายลับไปจากสายตาแล้ว ฉื้อเหยียนเซียวจึงกล่าวว่า “แม่นางมู่!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ไม่คาดคิดเลยว่าคนของเผ่าหงส์เพลิงจะออกหน้าช่วยเหลือข้า มันช่างทำให้ข้าแปลกใจยิ่งนัก”
หากกล่าวว่าการที่เขาจะร่วมมือกับทั้งสองคนนั้นจัดการนาง นางก็จะไม่รู้สึกแปลกใจอะไรเลย เพราะอย่างไรเสียเผ่าหงส์เพลิงก็ได้ถูกนางกับจิ่วเยี่ยเล่นงานไปค่อนข้างที่จะโหดร้ายเลยทีเดียว
ฉื้อเหยียนเซียวกล่าวว่า “ก่อนที่ข้าจะมาที่นี่ ท่านพ่อเคยกำชับมาเป็นพิเศษ! ไม่อาจทำให้ท่านขุ่นเคืองใจเป็นอันขาด และในตอนที่ท่านต้องการความช่วยเหลือ หากช่วยได้ก็ให้ช่วยขอรับ”
“และข้ายังสงสัยมาตลอดว่า ผู้ใดที่ทำให้น้องสาวของข้า ซึ่งยอดเยี่ยมและสมบูรณ์แบบ แต่ขี้อิจฉาและใจแคบ กลายเป็นคนแข็งกร้าวและหยิ่งยโ
