มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้ารู้มาว่าท่านไม่ชอบที่จะปล่อยให้คนของท่านถูกผูกพันธสัญญากับมนุษย์ เช่นนั้นถึงแม้ว่าจะสงสัยว่าราชาโม่มีความเกี่ยวข้องกับเสี่ยวโม่โม่ แต่ก็ไม่ได้เริ่มให้นางไปนับญาติด้วย ในเรื่องนี้ข้าจะต้องขอโทษด้วยจริง ๆ”
“แต่ถึงแม้ว่าท่านจะเป็นญาติของเสี่ยวโม่โม่ ก็ไม่สามารถบีบบังคับให้เสี่ยวโม่โม่ทำเรื่องที่ไม่ชอบได้ และข้าก็หวังว่าท่านจะเคารพการตัดสินใจของเสี่ยวโม่โม่ หากว่าท่านเป็นเหมือนขวงจวิ้นอ๋องแล้วละก็ ข้าไม่มีวันยอมแพ้อย่างแน่นอน”
ราชาโม่เบิกตากว้าง แล้วกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “สาวน้อยคนนี้ คิดกับข้าเช่นนี้หรือ ข้ามีเหตุผลว่าทำไมถึงไม่ยินยอมให้พวกเขาผูกพันธสัญญากับมนุษย์ นั่นก็เป็นเพราะว่า พวกเขาไม่ได้ทำกับคนของข้าเหมือนอยู่ในระดับเดียวกันกับพวกเขา และมีบางคนที่ทำเกินไป ด้วยการปฏิบัติกับพวกเราราวกับเป็นอาวุธที่ใช้ในการต่อสู้ หรือแม้กระทั่งเป็นทาส”
“แต่ข้ารู้ว่าเจ้านั้นไม่เหมือนกัน เจ้าคุ้มครองรักษาเจ้าตัวน้อยนี้ด้วยความจริงใจจริง ๆ”
เสี่ยวโม่โม่กล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า “นั่นเป็นเพราะว่า! นายท่านดีต่อข้ามากที่สุดแล้ว”
ราชาโม่กล่าวว่า “ข้าไม่อาจที่จะขัดขวางการผูกพันธสัญญาของเจ้ากับเสี่ยว
