ู้ว่าราชาโม่จะไม่กล่าวโทษข้า” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“หลานสาวที่รักของข้าผูกอยู่กับเจ้า หากข้ากล่าวโทษเจ้า ไม่ใช่ว่าจะเป็นการทำร้ายหลานสาวของข้าด้วยเช่นนั้นหรือ แต่คนของเผ่าเทพนั้นไม่ใช่คนที่มีเมตตานัก” ราชาโม่กล่าวด้วยความไม่สบอารมณ์
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าคิดว่าราชาโม่เชื่อใจข้าเสียอีก”
“ข้าเชื่อเพราะข้าดูคนออก!”
“ราชาโม่…ท่านตาถึงจริง ๆ อย่างนั้นหรือ? เช่นนั้นขวงจวิ้นอ๋อง…”
“สาวน้อย เจ้าคงเกลียดข้าแล้วสินะ ตอนนั้นข้าไม่มีทางเลือก ข้าคิดว่าตัวข้าเองนั้นอาจจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ความสามารถของเขาก็แกร่งเพียงพอ เช่นนั้นข้าถึง…”
“หลังจากนี้เรื่องการฝึกฝนของเสี่ยวโม่โม่ ข้าขอมอบให้ท่านราชาโม่ก็แล้วกัน”
“ข้ายินดีเป็นอย่างยิ่ง”
เมื่อพูดคุยกับราชาโม่อย่างชัดเจนดีแล้ว มู่เฉียนซีก็พักอาศัยอยู่ภายในเขตวังจักรพรรดิ
นางกับจิ่วเยี่ยต่างก็รอข่าวคราวของทั้งสองสถานที่นั้นอยู่
ขวงจวิ้นอ๋องถูกจับไป มู่เฉียนซีก็ไม่คาดคิดว่าจะมีคนมาช่วยเขา
หญิงสาวที่มีเสน่ห์และน่าหลงใหลผู้นั้น นางก็คือนายท่านของขวงจวิ้นอ๋อง
นางมาถึงวังจักรพรรดิหงส์นิลอย่างโอ้อวดมาก และมาสั่งให้ราชาโม่ปล่อยคนของนาง
“ผู้ผูกพันธสัญญาของข้า พวก