ไม่จำเป็นต้องมีครั้งที่สอง!”
“ข้าว่าเจ้าจะไม่ทำแล้วสินะ!”
ราชาโม่พูดว่าต้องลงมือก็ต้องยอมรับ พลันนั้นขนหงส์สีดำเส้นหนึ่งก็พุ่งออกไป!
เมื่อขวงจวิ้นอ๋องกำลังจะมีการตอบสนอง แต่มันก็ช้าเกินไปเสียแล้ว ขนหงส์เส้นนั้นวาดลงบนแขนของเขา จากนั้นเลือดสด ๆ ก็รินไหลออกมา
“ท่าน...”
การที่ราชาโม่ดำเนินการอย่างรวดเร็วและเฉียบขาดถึงเพียงนี้ ทำให้ขวงจวิ้นอ๋องค่อนข้างประหลาดใจ
พลังของเขา!
ติ๋ง! เลือดทั้งสองหยดติ๋งลงไปบนศิลาหงส์นิลพร้อมกัน และมันก็ไม่ส่องแสงอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย
ราชาโม่กล่าวว่า “ศิลาหงส์นิลของข้านั้นไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน ดูท่าศิลาหงส์นิลของตำหนักเทพหงส์นิลชิ้นนั้นควรเปลี่ยนได้แล้ว! ขวงจวิ้นอ๋องจะดีเสียกว่าหากเจ้าไม่ระบุตัวลูกสาวส่งเดช”
สีหน้าของขวงจวิ้นอ๋องเปลี่ยนเป็นซีดเผือด!
“ก่อนหน้านี้ศิลาหงส์นิลของตำหนักเทพหงส์นิลไม่เคยพังมาก่อนเลย เหตุใดวันนี้ดันมาพังเสียแล้วล่ะ!”
“หรือว่าเพื่อที่จะมีลูกสาวสายเลือดราชันย์สักคนหนึ่ง ขวงจวิ้นอ๋องจึงได้จงใจที่จะปลอมแปลง”
“……”
ขวงจวิ้นอ๋องที่อยู่ต่อหน้าผู้คนมากมาย รู้สึกราวกับว่าใบหน้าของตนเองนั้นถูกตบอย่างรุนแรงหลายครั้ง
ราชาโม่หันไปมองทางเสี่ยวโม่โม่ด้วยค