่าเป็นสัญลักษณ์ของการผงาดขึ้นไปแห่งราชวงศ์หงส์นิล ราชาโม่มีความสุขเป็นอย่างยิ่ง
เขามองไปทางมู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “สาวน้อย กลับไปที่พระราชวังของข้าแล้วพูดคุยกันหน่อยได้หรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม่มีปัญหา!”
ราชาโม่เหลือบมองไปที่ขวงจวิ้นอ๋องอย่างเย็นยะเยือก แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ทางที่ดีเจ้าคิดให้ดีว่าจะอธิบายเรื่องนี้กับข้าอย่างไร!”
เพียะ! ทันทีที่พูดจบ ราชาโม่ก็ตบลงไปที่ใบหน้าของขวงจวิ้นอ๋องอย่างไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย
ราชาโม่ตบขวงจวิ้นอ๋องบนถนน และทั่วทั้งใบหน้าของเขาก็พลันบวมแดงขึ้นมา ทั้งยังมีเลือดไหลซึมออกมาจากมุมปากของเขาด้วย
สีหน้าของขวงจวิ้นอ๋องหม่นหมองลงอย่างที่สุด ไม่คิดเลยว่าราชาโม่จะไม่ให้เกียรติเขาถึงเพียงนี้
เมื่อมู่เฉียนซีมาถึงพระราชวังกับราชาโม่ จากนั้นราชาโม่ก็เอ่ยถามว่า “แม่ของเด็กน้อยนี่ อยู่ที่ไหนกัน?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว”
ภายในแววตาของราชาโม่เผยความโศกเศร้าออกมาอย่างชัดเจน “เผ่าสัตว์เทพหงส์อย่างพวกเรา ยิ่งมีสายเลือดที่บริสุทธิ์มากเท่าไร การให้กำเนิดก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น ข้ามีลูกสาวเพียงแค่คนเดียว เมื่อเห็นเจ้าตัวน้อยนี้ก็เหมือนกับว่าเห็นลู